07:26 24 نوامبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 3110

در تحرکی بسیار مشکوک اخیرا رسانه های مخالف جمهوری اسلامی ایران حمله های خود به نیروی انتظامی را متمرکز کرده اند و تلاش دارند به نوعی اعتماد مردم نسبت به این نیرو را تضعیف کنند.

علیرغم همه مسایل و مشکلاتی که در ایران وجود دارد نیروی انتظامی ایران همیشه به عنوان حامی امنیت و سلامتی مردم جایگاه خاصی در میان آنها دارد و یکی از مهم ترین دلگرمی های جامعه ایران همیشه وجود امنیت در این جامعه بوده و هست.

مساله ای که امروزه تعداد زیادی از کشورهای دیگر مخصوصا آمریکا و اروپا نسبت به آن بی بهره هستند.

در کشوری که تحت شدید ترین تحریم ها قرار دارد و مشکلات اقتصادی در آن بیداد می کند توقع این است که مشکلات امنیتی نیز در آن بیداد کند اما با کمال تعجب دشمنان ایران می بینند که چنین نیست.

تنها با وجود مثلثی از نیروی انتظامی مقتدر و قوه قضائیه عادل و قاطع و دستگاه های امنیتی مقتدر یک کشور می تواند از امنیت برخوردار شود، و امروزه در زمینه امنیت ایران در سطح جهان مثال زدنی می باشد.

مدت ها بود که دشمنان جمهوری اسلامی ایران قوه قضائیه و دستگاه های امنیتی را هدف قرار داده بودند و ناکام بودند واینبار نیروی انتظامی را هدف قرار داده اند تا بلکه از این طریق بتوانند مثلثی که امنیت مردم ایران را تامین می کند را بشکنند.

چند روز پیش این رسانه ها فیلمی را منتشر کردند که مرتبط با فردی بود که ظاهرا (میگم ظاهرا چون بنده کارشناس این امر نیستم ولی طبق آنچه که به عنوان یک فرد معمولی از این فیلم می بینم برداشت می کنم) فردی با حالت غیر عادی، (حال برخی می گویند معتاد بوده و در آن زمان قرص مصرف کرده و به زن و بچه اش حمله ور شده و به دلیل درگیری با خانواده همسرش پلیس دخالت کرده)، به تیر چراق برق بسته شده ومامور پلیس منتظر نیروی کمکی است که وی را بازداشت و به بازداشت گاه منتقل کنند.

همه در ایران می دانند برای سرعت کار معمولا ابتدا ماموران پلیس 110 با موتور به محل حادثه می روند و در صورت نیاز بیسیم می زنند تا نیروی کمکی برایشان بیاید.

کاملا هم مشخص است که فرد بازداشت شده در حال درگیری لفظی با دیگران می باشد و مامور پلیس تلاش دارد وی را با تهدید ساکت کند و از شوکری که در اختیار دارد فقط برای تهدید استفاده می کند، چون اگر بنا بود از آن شوکر بر علیه وی استفاده کند قطعا بدن آن فرد باید واکنش در حد برق گرفتگی کوچک هم که شده نشان می داد.

به هر صورت این فرد بعدها به دلایلی فوت کرده خوب تحقیقات در جریان است.

اگر پلیس به ضرب وشتم زن و بچه این فرد توجه نمی کرد، قطعا این رسانه ها زمین و زمان را به هم می دوختند که آی بیایید و ببینید فردی زن و بچه اش را کتک می زند و پلیس توجه نمی کند و حال که پلیس امنیت زن و بچه وی را تامین کرده از آن طرف شروع به صحنه سازی می نمایند.

نکته قابل تامل در این است که چه فردی و با چه اهدافی در حال فیلم گرفتن از این ماجرا بوده و آن را در اختیار رسانه های دشمن قرار داده؟

واینکه چرا در این ماجرا صداها پخش نمی شود تا مشخص شود ماجرا چه است و چه بوده و چرا مامور پلیس مجبور می شود این فرد را ساکت کند.

شاید اگر این مامور پلیس نبود خانواده آن زن وی را می کشتند و حال خون وی گردن برخی می افتاد و خونخواهی های متعدد شروع می شد.

در سکانسی دیگر می بینیم فردی که در جای دیگری با تهدید و ارعاب اقدام به گروگان گیری کرده در حین درگیری با پلیس کشته می شود و بعد دوباره فیلم این ماجرا از همان رسانه ها سر در می آورد.

آیا موضوع مشکوک نیست؟

یعنی باور کنیم زمان بندی آن اتفاقی است؟

اینکه در ظرف یکی دو روز روز چنین اتفاقاتی ضبط شود و توسط این رسانه ها منتشر گردد و حمله به نیروی انتظامی اوج بگیرد، اتفاقی است؟

اگر در آمریکا و یا انگلیس (که این رسانه ها را در آغوش گرفته) ویا هر کشور دیگری فردی اقدام به گروگان گیری کند و بعد به پلیس حمله کند، پلیس چه کار می کند؟

آیا می ایستد و تماشا می کند؟

امر بدیهی این است که نه در سکانس اول و نه در سکانس دوم ماموران پلیس با این افراد هیچ ارتباط شخصی نداشتند و رفتار آنها خارج از هیچ قاعده و قانونی نبوده، حد اقل فیلم ها این را نشان می دهد و این ماموران طبق وظایف و دستور العملهای کاری خود رفتار کرده اند، نه پا روی گردن کسی گذاشته اند تا او را خفه کنند و نه دست جمعی به دلیل رنگین پوست بودن فردی اقدام به حمله به او نموده اند و برای تفریح کسی را کشته اند.

هر چه باشد ما ایرانی ها که شرایط نیروی انتظامی خودمان را خوب می دانیم و این انگ ها به پلیس ما نمی چسبد.

ایرانی ها به پلیس و نیروی انتظامی خود به عنوان حامی امنیت خود اطمینان دارند و اطمینان خواهند داشت و کاملا متوجه هستند که این بازی های رسانه ای برای بر هم زدن حامی امنیت آنها است، چون امنیت ایران و ایرانی ها خار چشم دشمنان است.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک