12:03 23 اوت 2019
ناتو و آینده ترکیه

ناتو و آینده ترکیه

© Sputnik / Department of the information support of the Baltic region
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
0 143

رئیس جمهور رجب طییب اردوغان بار دیگر اظهار داشت که برنامه او برای به دست آوردن سیستم دفاع ضد موشکی روسیه یک "معامله انجام شده" است.

اسپوتنیک با استناد به بلومبرگ می‌نویسد: آیا او واقعا می خواهد اطلاعات را برای روسیه جمع آوری کند؟ژست خشن اردوغان — خرید سیستم پدافند هوایی روسیه — از تمام مرزها فراتر است. وقت آن رسیده که ناتو ترکیه را برملاء کند. هفته گذشته رئیس جمهور رجب طییب اردوغان بار دیگر اظهار داشت که برنامه سؤال برانگیزش برای خرید سیستم دفاع موشکی روسیه، " معامله انجام شده" است، هرچند آمریکا هشدار داد که با انجام این کار، روسیه می‌تواند به اطلاعات مخفی در مورد دفاع هوایی ناتو دسترسی پیدا کند.

در شرایط جنگ لفظی در حال افزایش، این تهدید نباید کوچک جلوه داده شود. سیستم روسی اس-400 قادر است جنگنده های ناتو را سرنگون کند. علاوه بر این انتظار می رود که ترکیه پس از اتمام خرید، از حمایت فنی مسکو برخوردار شود. این امر ممکن است به روسیه اجازه دهد که برداشت دقیقتری از فناوری های استراتژیک مهم آمریکایی داشته باشد — به ویژه از آنهایی که در جنگنده خفاش اف-35 بکار رفته است که ترکیه در تولید آن شرکت می کند.

به عقیده بلومبرگ، این تصمیم نه تنها خطرات را به همراه دارد، بلکه برای خود ترکیه نیز مضر است. آمریکا تحویل تجهیزات اف-35 را به ترکیه متوقف کرده است، به رغم این واقعیت که شرکت های ترکیه بایستی قطعاتی را برای این هواپیما به ارزش 12 میلیارد دلار تولید کنند و نیروی هوایی ترکیه حدود یک صد فروند از آنها را خریداری کند. ترکیه همچنین پیشنهاد سخاوتمندانه آمریکا برای سامانه موشکی پاتریوت را رد کرد. اما در غیر این صورت، از تمام این مشکلات می‌شد اجتناب کرد.

علت این واقعیت که اردوغان اصلاً تصمیم گرفت پیشنهاد روسیه را بپذیرد، نه مسائل امنیتی، بلکه این است که رئیس جمهور ترکیه معدقد است که کشور وی بیش از حد بر پشتیبانی نظامی و اقتصادی غرب متکی است. او همچنین از انتقاد آمریکا و اروپا از خود ناراحت است، هر بار که آن‌ها به حاکمیت اقتدارگرایانه وی اشاره می‌کنند. اردوغان تنها رهبری از کشورهای ناتویی است که از سخنان خصمانه ضد غربی استفاده می کند و کشورهای ناتو را به تلاش برای سرنگونی حکومت خود متهم می نماید. بلومبرگ: بدیهی است، رئیس جمهور ترکیه معتقد است که این اقدامات عهدشکنانه بدون جواب باقی خواهد ماند. از نظرتاریخ، ترکیه نقش مهمی در مهار کردن جدی ترین تهدیدات امنیتی ناتو — توسعه طلبی روسیه و تروریسم اسلامی ایفا می کند.

با این حال، ارزشیابی ترکیه از خود بیش از حد بالا است. ترکیه در رویارویی با روسیه دژی نیست بلکه تنها روابط اقتصادی و امنیتی خود را با مسکو تقویت کرد و سهم ترکیه در مبارزه با تروریسم هرگز از منافع خودش فراتر نرفته است.

اکنون، ناتو باید ثابت کند که امنیت جمعی این پیمان مهمتر از محاسبات کوچک یکی از اعضای آن است. ترکیه باید از برنامه تولید اف-35 و از خرید این جنگنده ها برداشته شود. کشورهای دیگر عضو با میل و رغبت سهیم برنامه مربوطه خواهند شد. دولت ترامپ باید ترکیه را تحریم کند.

اگر اردوغان سر عقل نیاید، پیمان ناتو باید آماده باشد تا سطح شرکت ترکیه در هر فعالیت نظامی مشترک را کاهش دهد. در صورت لزوم، ایالات متحده می تواند از نمونه آلمان پیروی کرده و نیروی هوایی را از پایگاه هوایی اینجرلیک خارج کند. یکی از گزینه این پایگاه های قابل اجرا در اینجا پایگاه هوایی موفق السلطی اردن است.

اردوغان از طرف خود باید بخاطر داشته باشد که عضویت در ناتو برای تقریبا هفت دهه به منافع نظامی، سیاسی و اقتصادی ترکیه خدمت کرده است. به رغم لفاظی های او، ادروگان به احتمال زیاد می فهمد که جایگزین این پیمان — وابستگی فزاینده به روسیه است. این امر به مذاق رهبری که برای خودمختاری ژئوپلیتیک خود ارزش قائل است، خوش نخواهد آمد.

 

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک