12:48 24 ژوئیه 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 763

شاید سرعت انتشار طالبان در افغانستان و تصرف ولسوالی های مختلف برخی را به تعجب واداشته اما اگر به تاریخچه عملکرد آمریکایی ها در کل جهان نگاه کنید می بینید که این جریان بسیار هم قابل پیش بینی بود.

اگر به یاد داشته باشید سال 2011 وقتی که آمریکا از عراق خارج عقب نشینی کرد حجم بالایی از تسلیحات خود را در اختیار گروه های مخالف دولت عراق قرار داد، در آن زمان مدعی بود که به اشتباه دست اینها افتاده، که البته بخش بزرگی از آنها را هم القاعده تشکیل می داد که بعدها به داعش تبدیل شدند.

در آن زمان هم به یکباره بخش بزرگی از عراق به دست داعش افتاد.

و داعش تا چند صد متری بغداد و اربیل پیشروی کردند.

برخی با نامردی کمک های سردار سلیمانی را فراموش کردند اما به هر حال تاریخ ثبت کرده که اگر شهید سردار سلیمانی سر به زنگاه به داد آنها نرسیده بود قطعا اربیل و بعد از آن بغداد سقوط کرده بودند.

شاید امروزه برخی از آنهایی که برای ایرانی ها و الحشد الشعبی در عراق رجز می خوانند هم زنده نبودند تا بتوانند حتی رجز بخوانند.

بماند.

در آن زمان هم آمریکایی ها به صورت نمایشی تعدادی از نیروهای ارتش عراق را آموزش دادند و وقتی که نیاز بود آنها روی زمین عمل کنند مشخص شد که تسلیحاتی که در اختیار داعش است به مراتب با کیفیت تر از تسلیحات ارتش عراق است و علیرغم اینکه دولت عراق در آن زمان تعداد زیادی هواپیمای بمب افکن آمریکایی را نقدا خریداری کرده بود اما آمریکایی ها از تحویل این هواپیماها و تانک ها و تسلیحات دیگری که ارتش عراق، تکرار می کنم نقدا، خریداری کرده بود خودداری می کرد تا شکست های این ارتش بیشتر شود و در نهایت دولت عراق مجبور شود از آمریکا بخواهد دوباره به عراق برگردد.

این جریان ها در همان زمان هم در دوران دمکرات ها رخ داد، همین آقای بایدن هم معاون اول رئیس جمهوری آمریکا بود و ماموریت پیاده سازی این سیاست را به عهده داشت.

امروزه هم مشاهده می کنیم با بازگشت دمکرات ها به قدرت دوباره همان سیاست در افغانستان در حال پیاده شدن است.

برخی از مقامات افغانستان که طی چند سال اخیر تمام قد در آغوش آمریکایی ها غش کرده بودند حالا متوجه شده اند که برای آمریکا تفاوتی با مهره های میز شطرنج برای آنها ندارند و ظاهرا آمریکایی ها از پشت آنها با طالبان توافق های محرمانه ای انجام داده اند.

دلیل اینکه این شک و شبهه وجود دارد این است که همه ناظران نظامی متفق القول هستند که جنگجوهای طالبان جدید ترین سلاح های آمریکایی را در اختیار دارند و به قول معروف تسلیحات آنها همه آکبند است.

حرف و حدیث درباره اینکه این تسلیحات چگونه به دست آنها رسیده زیاد است و خارج از حوصله این مقاله می باشد اما هر بهانه و دلیلی برای این جریان وجود داشته باشد آمریکایی ها نمی توانند انکار کنند که خودشان این سلاح ها را در اختیار طالبان قرار داده اند، دقیقا مشابه زمانی که داعش را مسلح می کردند.

در آن زمان هم آنها مدعی رفاقت با دولت عراق بودند اما پشت پرده در حال تسلیح داعش بودند.

اگر حتی به عقب تر برگردیم می بینیم که معمر القذافی رهبر فقید لیبی هم زمانی زمین خورد که آغوش خود را برای آمریکایی ها باز کرد و آمریکایی ها همزمان با در آغوش گرفتن او خنجر خود را تا دسته در کمر اش فرو کردند.

بر کسی پوشیده نیست که صدام حسین با حمایت آمریکایی ها در عراق کودتا کرد و به قدرت رسید و با حمایت آمریکایی ها به ایران حمله کرد و با چراغ سبز آمریکایی ها کویت را اشغال کرد، پایان اش چه طور شد؟

آیا عاقبت حسنی مبارک در مصر و یا علی عبد الله صالح در یمن و یا زین العابدین بن علی در تونس و یا... را به یاد دارید.

آیا عاقبت محمد رضا شاه پهلوی، شاه ایران را به یاد دارید، حتی برای درمان هم حاضر نشدند به او ویزا بدهند به آمریکا برود و آواره این طرف و آنطرف شده بود.

هر کس با آمریکایی ها همراهی کرد در نهایت مجبور شد تاوان همکاری با آمریکایی ها را بدهد با جان خود و خانواده اش بدهد.

می توان گفت امروزه هم همین جریان در باره بسیاری از سیاست مدارهای افغان که در دوره ای همکاری با آمریکا را بر همکاری با همسایگان خود و دیگر اقوام افغان ترجیح دادند هم صدق می کند و آنها نیز در حال پس دادن تاوان همکاری با آمریکا هستند.

بعید به نظر می آید دیگران از این جریان عبرت بگیرند اما باز هم یک نوبت دیگر تاریخ خیانت آمریکایی ها به همپیمانان خود را ثبت کرد.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک