19:18 25 اکتبر 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
0 616

ایدئولوژیست های غربی دچار وحشت شده اند: لیبرالیسم و دموکراسی در جهان در حال عقب نشینی هستند. راه نجات روابط بین المللی چیست؟

اسپوتنیک به نقل از رسانه فارین افرز آمریکا می نویسد: سهم دموکراسی های غربی در تولید ناخالص داخلی جهان در حال کاهش است. در نتیجه، دستیابی به رقابت اقتصادی به دسترسی مطمئن به بازارهای بین المللی و فن آوری های جدید و همچنین متحدین قابل اعتماد نیاز دارد. همکاری فرا آتلانتیک بین اروپا و آمریکای شمالی باید به محور چندجانبه گرایی مجدد تبدیل شود.  

جمعیت ایالات متحده، کانادا و اروپا با هم نزدیک به یک میلیارد نفر است که کمی کمتر از 15٪ از جمعیت جهان است. اما تولید ناخالص داخلی ترکیبی این کشورها از 50٪ تولید ناخالص داخلی جهانی بیشتر است. بودجه نظامی آنها در مجموع معادل 57 درصد از هزینه های نظامی جهانی است. این کشورها 85٪ از کمک ها به قصد پیشرفت بین المللی را تامین می کنند. ناتو همچنان قدرتمندترین اتحاد نظامی در جهان و اتحادیه اروپا بزرگترین و یکپارچه ترین بازار واحد است.

روی کارآمدن بایدن فرصتی برای تجدید همکاری های فرا آتلانتیک است. با این حال، در یک زمان توسعه همکاری فراگیر با کشورهای دموکراتیک آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین مهم است، باید به گروه های کوچکی از کشورهای همفکر با ارزش های مشترک و منافع همگون اعتماد کرد. از طریق یک گروه کلیدی از دموکراسی ها، کشورهای لیبرال می توانند صدای خود را در سازمان هایی مانند G20 و سازمان ملل تقویت کنند.

به عنوان نمونه ابتکار بایدن برای "اجلاس جهانی دموکراسی" است. این همایش می تواند شامل اتخاذ برخوردهای عمومی هنجاری برای صاحبان شبکه های اجتماعی و فن آوری های نظارتی، کمک به مبارزه با یکی از بزرگترین تهدیدهای داخلی برای لیبرال دموکراسی - گسترش اطلاعات نادرست در میان رای دهندگان باشد.

از طرف خود، دولت انگلیس توصیه کرد استرالیا، هند و کره جنوبی به گروه G7 موجود اضافه شود تا گروه "D-10" ایجاد گردد. یکی از اهداف این گروه هماهنگی در سیاست های اعضای خود به منظور کاهش وابستگی به شرکت های چینی در زمینه فناوری های ارتباط از راه دور 5G و زنجیره های مهم تأمین است.

با این حال، در صورت اختلاف منافع رهبران، حتی گروه های کوچک نیز می توانند به راحتی از هم جدا شوند. عقب نشینی دموکراسی در مجارستان و لهستان و روابط دولت ترامپ با G7 به عنوان مثال ذکر شده است. عضویت در سازمان های جدید باید براساس احترام حتمی به استقلال دادگستری، آزادی مطبوعات، حقوق بشر در دنیای دیجیتال و حمایت از اقلیت ها توسط شرکت کنندگان انها استوارباشد. بنابراین، جدی نیست که در مورد تبدیل رسمی G7 به D-10 صحبت کنیم، به ویژه هنگامی که صحبت از ورود هند است.

هند به زودی به پرجمعیت ترین کشور جهان و پنجمین یا ششمین اقتصاد بزرگ تبدیل خواهد شد. هند قانون اساسی دموکراتیک دارد. اما این کشور توسط اختلافات داخلی و نابرابری پاره شده است. علاوه بر این، پیشرفت کشور در حال حاضر در دست نخست وزیر نارندرا مودی است که با استفاده از تاکتیک های اقتدارگرایانه، ملی گرایی هندو را تقویت می کند و اقلیت های مسلمان را سرکوب می نماید.

یک مشکل جداگانه تعامل با کشورهایی است که بخشی از حلقه دموکراتیک نیستند. طرح امنیت گسترش سلاح های هسته ای  2003 یک نمونه موفقیت آمیز است. این طرح پس از 11 سپتامبر 2001 توسعه یافت و از 11 به 105 عضو از جمله افغانستان و عربستان سعودی افزایش یافت.

یا موافقت نامه اقلیم پاریس 2015. کشورهایی که این توافق نامه را امضا کرده اند خود را متعهد به کاهش انتشار دی اکسید کربن کرده اند. ابزار اصلی توافق نامه شفافیت و تبلیغات محکومیت به دلیل تخلف است. چنین مکانیزمی منجر به تغییرات واقعی در سیاست های ملی و شرکتی می شود.

تعریف یک هدف مشترک: برای احیای نظم لیبرال بین المللی ، تهیه استراتژی مشترک در قبال چین ضروری است. شی جین پینگ محدودیت های مربوط به تعداد دوره های ریاست جمهوری را برداشته است تا بیش از یک میلیون مسلمان اویغور در اردوگاه های "آموزش مجدد" در سین کیانگ زندانی شده اند و قانون امنیت ملی مبهم در هنگ کنگ وضع شده است. در سال 2016، یک دادگاه مستقل سازمان ملل متحد حکم به الحاق و نظامی گری غیرقانونی صخره های سنگی و جزایر در دریای چین جنوبی توسط چین داد. و اقدامات پکن در ارتباط با بیماری همه گیر کووید -19 را می توان محرمانه دانست. چین همچنین تهدیدات خود علیه تایوان را تشدید کرده و در امتداد مرزبندی با هند وارد درگیری نظامی شده است.

ایالات متحده زمانی اعتلای چین را تهدیدی برای تسلط اقتصادی و فناوری خود  و امنیت بین المللی دانست. اکنون، ایالات متحده نگران سیاست داخلی شی جین پینگ است. پکن تهدیدی برای کل مفهوم حقوق بشر است. پارلمان اروپا تهدید کرده است اگر توافقنامه اتحادیه اروپا و چین برای حمایت از استانداردهای سازمان بین المللی کار در مورد حقوق کارگران شامل توافق نامه اتحادیه اروپا و چین نباشد.

اما همکاری موثر کشورهای اروپایی در جهت چین با این واقعیت که دسترسی به بازار چین برای اروپا بسیار مهم است و میزان وابستگی اقتصادی کشورهای عضو اتحادیه اروپا به بازار چین بسیار متفاوت است، دشوار می شود. همچنین در مورد اعتبار سیاسی بلند مدت ایالات متحده تردیدهایی وجود دارد و اقتصاد کشورهای دموکراتیک در منطقه آسیا و اقیانوسیه (استرالیا، ژاپن و کره جنوبی) حتی بیشتر از اقتصاد کشورهای اروپایی به دسترسی به بازار چین وابسته هستند و در نوامبر گذشته آنها یک قرارداد در باره مشارکت اقتصادی منطقه ای جامع با چین امضا کردند که شرکت ایالات متحده و هند را در نظر نگرفته است.

بنابراین، چگونه می توان از ارزشهای نظم لیبرال حمایت کرد؟ شما می توانید با انتقاد از تلاش های چین برای صدور یک سیستم کنترل کامل بر جمعیت شروع کنید. ایالات متحده و متحدانش باید با تلاش های چین یا به عنوان مثال روسیه برای ارتقا  چنین سیستم هایی مقابله کنند. کشورهای لیبرال باید بدون به خطر انداختن ارزشهای لیبرال دموکراتیک، گزینه های موثری برای فناوری چینی در بازارهای غربی و فراتر از آن ارائه دهند.

ناتو می تواند به هماهنگی اقدامات در بخشهایی مانند رایانه های کوانتومی، هوش مصنوعی و فضای بیرونی کمک کند. این اتحاد می تواند از QUAD پشتیبانی کند، مشارکتی که شامل استرالیا، هند، ژاپن و ایالات متحده است.

دموکراسی های لیبرال همچنین باید یک گزینه مناسب برای مراکز انرژی، حمل و نقل و تدارکات به رهبری چین که از طریق ابتکار "یک کمربند – یک جاده"  در سراسر جهان در حال توسعه گسترش می یابد، ارائه دهند.

امید اصلی ما: ایالات متحده باید با استراتژی مشخص از تعهد اعلام شده خود در قبال چند جانبه گرایی حمایت کند. سپس چند جانبه گرایی دوباره کار خواهد کرد. در غیر این صورت، نظم بین المللی لیبرال محکوم به شکست است و رقابت ژئوپلیتیک فقط رشد خواهد کرد.

کووید-19، جدی بودن این مشکل را نشان داده است. فشار عمومی می تواند کشورهایی را با کسری بودجه بالا، به ویژه در اروپا، به سمت راه حل های سطحی و کاملاً بی اثر سوق دهد. این همه گیری همچنین می تواند انگیزه جدیدی به احزاب پوپولیست بدهد. و در ایالات متحده، قطبگرایی سیاسی می تواند توسط حزب تقسیم شده جمهوری خواه تشدید شود.

با این حال، کووید-19 یادآوری کرد که حاکمیت قانون و جامعه مدنی پر جنب و جوش می تواند منابع قدرت در مواقع بحرانی باشد. احزاب مخالف ، مطبوعات آزاد و جامعه مدنی انتقاد از شکست دولت در دموکراسی ها را تضمین می کنند. این را با سیستم چینی مقایسه کنید که اصلاً از بحث در مورد ریشه ویروس کرونا خودداری می کند.

بیماری همه گیر کووید-19 فرصت های جدیدی را برای همکاری بین دموکراسی های لیبرال فراهم می کند. و اگر آنها موفق به پیشرفت در کشورهای خود شوند، دمکراسی های لیبرال همچنان قابل اعتمادترین منبع هنجارهای حکمرانی جهانی باقی خواهند ماند.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک