15:29 23 آوریل 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 200

کنفرانس ویدیویی روز جمعه میان ایران و ۱+۴ این امید ها را زنده کرد که احتمال گشایشی در جدل فیما بین ایران و ایالات متحده درباره توافق هسته ای ایجاد گردد.

البته تجربه ثابت کرده که خیلی هم نمی توان به آمریکایی ها امید داشت.

فعلا دولت آقای بایدن و دولت آقای روحانی تلاش دارند که فضای داخلی کشورهای خود را درباره گفتگوهای احتمالی که بنا است سه شنبه آینده برگزار شود توجیه کنند اما آنچه کاملا مسلم می باشد این است که هنوز دولت جدید آمریکا هیچ برنامه ریزی ای برای بازگشت به تعهدات خود در توافق هسته ای و یا اجرای قطعنامه 2231 شورای امنیت ندارد و هنوز تلاش دارد وقت کشی کند تا زمانی که بتواند برنامه مشخصی در این باره داشته باشد.

از سوی دیگر تیم دولت آقای روحانی دیگر حوصله وقت کشی آمریکایی ها را ندارند و می خواهند طی مدت کوتاهی قبل از انتخابات ریاست جمهوری در ایران تکلیف برجام وتحریم های آمریکا روشن شود.

تکلیف هم کاملا روشن است، رفع عملی کل تحریم ها در قبال بازگشت ایران به اجرای تعهدات اش طبق برجام.

نه یک حرف بیشتر نه یک حرف کمتر.

در این باره هم هیچ چانه زنی ای در کار نیست.

همان برجامی که امضا شده باید توسط همه طرف ها اجرا شود و اگر هم این برجام نیاز به تغییرات داشته باشد بعد از اجرای کامل آن توسط همه طرفها کمیته های مربوطه می نشینند درباره تغییرات آن صحبت می کنند.

در واقع این ایران است که بیش از آمریکایی ها و اروپایی ها امروزه درباره برجام دغدغه دارد و خواهان ایجاد تغییرات در بند های زیادی از آن است.

به عنوان مثال در برجام هیچ جایی پیش بینی نشده که کشوری اگر از این توافق خارج شود چگونه به برجام می تواند برگردد.

آیا آمریکا حق دارد همانگونه که خارج شد بدون هیچ جریمه ای دوباره به برجام بگردد؟

این که خیلی مسخره است.

چه تضمینی وجود دارد که آمریکا دوباره همین کار را نکند.

چند صباح دیگر ترامپ دیگری بیاید و بگوید من این توافق را قبول ندارم و دوباره از آن خارج شود و دوباره همه چیز را به هم بزند.

تضمین اروپایی ها هم که تکلیف اش روشن است، طی چند سال اخیر دیدیم چه قدر می توان روی آنها حساب باز کرد.

به نظر می آید اینجا نیاز به آن است که مثلا برخی حقوق ایالات متحده به عنوان جریمه در برجام سلب گردد.

مثلا حق اجرای مکانیسم ماشه.

همچنین باید جریمه هایی برای آمریکا در نظر گرفته شود که جبران کننده هزینه های تحمیلی بر علیه ایران باشد.

همچنین در صورتی که آمریکا بخواهد به برجام برگردد باید تضمین های لازم که برای همه اعضا قانع کننده باشد ارائه دهد.

حد اقل اش این باشد که برجام توسط کنگره به تصویب برسد.

چون دیگر برای ایرانی ها و البته بقیه کشورهای جهان حرف و یا امضای مقامات آمریکایی از جمله رئیس جمهوری این کشور به مقدار جوهر مصرف شده آن نیز ارزش ندارد.

به هر حال باید توجه داشت که امروزه ایالات متحده خارج برجام است و ایران داخل برجام.

علیرغم اینکه ایران اجرای بخش هایی از تعهدات خود در برجام را کاهش داده اما همه این اقدامات ایران طبق برجام می باشد.

برای اینکه آمریکایی ها حسن نیت خود را نشان دهند ابتدا باید مصوبه 2231 شورای امنیت را به صورت تمام و کمال اجرا کنند، که بخش اصلی آن رفع همه تحریم ها از بالاسر ملت ایران می باشد.

در آن صورت طبق گفته جناب آقای روحانی ایران هم طی کمتر از یک روز به اجرای کلیه تعهدات خود در برجام باز خواهد گشت، به همین سادگی، چه آمریکا بخواهد به برجام برگردد چه نخواهد به برجام برگردد.

اصلا همان بیرون برجام باشد برای همه بهتر است.

بدیهی است در صورتی که دولت جدید آمریکا حسن نیت خود را نشان دهد آن زمان می توان بحث این را داشت که حالا اگر می خواهد به برجام برگردد چه کار باید انجام دهد.

به نظر می آید بحث هایی که قرار است سه شنبه هفته آینده انجام شود هم در همین چهارچوب و راستا خواهد بود.

فعلا همه اعضای موجود در برجام متفق القول هستند که همان برجام طبق همان شرایطی که امضا شد باید اجرا گردد یعنی نه عضو جدیدی به برجام اضافه می شود نه بحث دیگری، دقیقا همان که ایران هم از قبل چندین بار گفته.

بدیهی است که ایرانی ها به هیچ وجه حاضر نباشند با طرف بدعهدی که به امضای خود پایبند نیست پای میز گفتگویی بنشینند و وقت خود را تلف کنند، و تصور اینکه بخواهد مذاکرات و یا گفتگوهای مستقیمی میان ایران و آمریکا انجام شود فعلا منتفی می باشد.

بعد از آن شاید.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک