13:51 02 اوت 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 200

برای چهارمین بار طی دو سال آقای نتانیاهو میلیاردها شیکل هزینه بر مردم اسرائیل تحمیل کرد تا شانس خود را امتحان کند شاید بتواند این بار اکثریت کرسی های کنیست را به دست آورد.

اسپوتنیک - برای چهارمین بار طی کمتر از دو سال مردم اسرائیل پای صندوق های رای رفتند تا اعضای کنیست را انتخاب کنند وهمانگونه که پیش بینی می شد هیچ کدام از احزاب نتوانستند 61 کرسی لازم برای تشکیل دولت را به دست آورند.

ده بار دیگر هم این انتخابات برگزار شود، باز هم همین آش است و همین کاسه.

برای چهارمین بار طی دو سال آقای نتانیاهو میلیاردها شیکل هزینه بر مردم اسرائیل تحمیل کرد تا شانس خود را امتحان کند شاید بتواند این بار اکثریت کرسی های کنیست را به دست آورد.

البته یکی از شگرد های نتانیاهو این است که با تضعیف رقبای خود در دولت کاری می کند تا آنها محبوبیت خود در میان مردم را از دست بدهند و در انتخابات دیگر نتوانند رای بیاورند.

در واقع عموم مردمی که به رقبای آقای نتانیاهو رای می دهند به دلیل محبوبیت آنها نیست که به آنها رای می دهند بلکه به دلیل نفرت از نتانیاهو است که به آنها رای می دهند و اگر اینها برای رسیدن به اهداف کوتاه مدت اقدام به ائتلاف با نتانیاهو کنند و دولت تشکیل دهند قطعا همان چند رایی را هم که دارند از دست می دهند.

تا لحظه نگارش این خبر طبق آمار آقای نتانیاهو و احزاب همسو با او توانسته اند چیزی حدود 31 کرسی از اصل 120 کرسی کنیست را به دست آورند.

اگر بخواهیم نتیجه این انتخابات را بگونه ای دیگر تحلیل کنیم باید بگوییم یعنی چیزی حدود 75% مردم اسرائیل بر علیه آقای نتانیاهو رای داده اند.

اسرائیل: نمی گذاریم ایران از سوریه به ما ضربه بزند
© Sputnik / Press-service of Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation

بماند که چیزی حدود 65% افراد واجد شرایط رای دادن به دلیل خسته شدن از تکرار حضور نتانیاهو کلا در این انتخابات مشارکت نکرده و رای نداده اند وباور دارند که دیگر نتانیاهو شورش را در آورده و با برگزاری انتخابات مجدد به شعور مردم اسرائیل توهین می کند.

گو اینکه آقای نتانیاهو و احزاب همسو با او فعلا اکثریت نسبی کرسی های یک جناح در کنیست را در اختیار دارند اما شاید وقت آن رسیده باشد تا دیگر شخصیت های سیاسی در اسرائیل به فکر باشند دولت ائتلافی دیگری تشکیل دهند که آقای نتانیاهو در آن حضور نداشته باشند.

با اینکه این اتفاق بسیار سخت است اما قطعا تنها راه برون رفت از این بن بست سیاسی به نظر می رسد.

اگر آقای نتانیاهو برای باری دیگر (آنقدر تعداد اش زیاد شده که حساب کتاب از دست همه در رفته) به عنوان نخست وزیر مسئول تشکیل کابینه شود قطعا دوباره اسرائیل با شرایط چند ماه پیش مواجه خواهد شد و مجبور خواهد شد به سمت و سوی انتخابات بی فایده جدیدی پیش برود.

فراموش نکنید با جمع کردن تعداد رای دهندگان و تعداد آرای مخالف نتانیاهو یعنی چیزی حدود 85 الی 90 درصد مردم اسرائیل مخالف نتانیاهو هستند.

اما مشکل اصلی اسرائیل امروزه در این است که هیچ کدام از رقبای نتانیاهو هم کاریزمای لازم برای تشکیل دولت را ندارند.

یعنی به زبان بی زبانی میتوان گفت امروزه اسرائیل با قحط الرجال مواجه شده.

البته ماجرای قحط الرجال این روزها مختص فقط اسرائیل نیست بلکه حتی در بسیاری از کشورهای دیگر مانند کشورهای اروپایی و آمریکا و حتی همسایه شمالی اسرائیل لبنان نیز همین جریان وجود دارد.

اوضاع لبنان را ببینید، آقای سعد الحریری علیرغم اینکه در همه دولت های سابق خود ناکام مانده و خود اصلی ترین دلیل رسیدن لبنان به شرایط فعلی است، اما باز هم مامور تشکیل دولت لبنان شده و با گذشت مهلت صد روزه هنوز موفق به تشکیل دولت منسجم نشده وظاهرا اهل تسنن یک کاندیدای مقتدر جهت تصدی پست نخست وزیری در این کشور ندارند.

تقریبا همه کشورهایی که به نوعی تحت سیطره ایالات متحده و یا متحد آن هستند امورزه با چنین شرایطی مواجه می باشند.

حتی در جاهایی مثل افغانستان مشاهده می کنیم که ایالات متحده پس از 20 سال اشغال این کشور و تثبیت یک حکومت مرکزی به فکر آن افتاده تا حکومت مرکزی را دور بزند و با طالبان معامله کند.

اجازه دهید خیلی از بحث دور نشویم.

به هر صورت به نظر می آید باز هم نتانیاهو اصرار خواهد داشت که دولت جدید را تشکیل دهد و قطعا باز هم دولت جدید آقای نتانیاهو با چالش های دولت های قبلی وی مواجه خواهد شد، مخصوصا که تنها ائتلاف موجود برای نتانیاه ائتلاف با احزاب عربی و احزاب نژاد پرست یهودی است که کلا با هم در تضاد هستند و امکان ندارد بتوانند در کنار هم در دولت باقی بمانند.

برخی تحلیلگران اسرائیلی حتی امروزه باور دارند اگر خداوند بخواهد قوم یهود را از دست نتانیاهو نجات دهد یا باید  آخرت اسحاق رابین را برای نتانیاهو رقم بزند یا آخرت آریل شارون.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک