18:50 03 مارس 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
0 1416

قیام مسالمت امیز و مدنی که به نام "جنبش دموکراسی چین" شهرت یافته بود، با حضور وحشیانه و میلیتاریستی نظامیان در هم شکسته شد.

 نویسنده: امیر حسین نوربخش

  حادثه ی میدان "تیان آن من" در جمهوری خلق چین، 從五月中旬開始等你 به تاریخ ما دقیقا در مورخ  ۱۵ خرداد ۱۳۶۸ اتفاق افتاد. زمانی که تعدادی از دانشجویان آزادی خواه در میدان اصلی پایتخت گرد هم امدند و به سیاست های غلطی چون فساد مالی گسترده در دولت و سرکوب های شدید در حزب کمونیست، تقریبا همزمان با فروپاشی شوروی اعتراض کردند.

 اما این قیام مسالمت امیز و مدنی که به نام "جنبش دموکراسی چین" شهرت یافته بود، با حضور وحشیانه و میلیتاریستی نظامیان در هم شکسته شد که در پی ان حدود چند هزار از دانشجویان و کارگران پیوسته ی به انان به شکل فجیعی قتل عام شدند. اما شهروندی گم نام که بعدها لقب "مرد تانکی" را به او دادند، قهرمان اصلی نهضت میدان تیان ان من چین است که فردای روز سرکوبی جنبش، به عنوان یک شهروند عادی، عملی خارق العاده انجام داد. او در حالی که کیسه های میوه در دست داشت و از خرید بر می گشت، فضای سنگین، نابرابر و شبه کودتایی را با حرکتی بازی گونه، از ان خویش کرد و با کم ترین امکانات بیش ترین اتفاق را رقم زد.

 حکومت شبه توده ای چین، یک روز پس از در هم شکستن فیزیکی قیام، تلاش کرد تا یک رژه ی بزرگ نظامی را در همان میدان برگزار کرده و به صورت مستقیم از تلویزیون دولتی پخش کند. اما ناگهان مرد تانکی قصه ی ما وارد فضای نمایشی شد و مقابل یکی از تانک ها ایستاد. او تا چند دقیقه یک تنه مسیر حرکت تانک های ارتش چین را به عنوان یک شهروند مسئول با اقدامی نا به هنگام و غیر قابل پیش بینی سد کرد.

چنان که دیگر تانک های دسته ی زرهی که پشت سر تانک مذکور بودند، هم ترمز کردند. سپس همان طور که کیسه های میوه ی خریداری شده برای منزل را از ابتدا در دست داشت، از تانک مذکور بالا رفت و با داد و فریاد خطاب به وقایع رخ داده ی دیروز اعتراض کرد. عمل او کل رژه را مختل نمود و سبب کف و هورای جمعیت مشاهده گر را فراهم اورد. سپس صدای رگبار از میدان شنیده شد و با بیرون امدن راننده ی تانک برخی از افراد نظامی یا شهروند حاضر در صحنه وی را به سمت بیرون فضای رژه بردند.

کسی هنوز از هویت دقیق یا سرنوشت مرد تانکی خبر ندارد. اما سبک عملیاتی او بسیار شبیه به ان سوژه ای هست که تحت عنوان "چریک اجتماعی" می شناسیم. انگار که ناگهان کودکی گستاخ بدون هماهنگی با دیگران ذهنیتش را ابژه وار اشکار می کند و تصمیم می گیرد که به لباس نداشته ی پادشان و تن عریانش بخندند! یک چریک یا پارتیزان اجتماعی نیز تقریبا چنین پراکسیسی دارد. ناگهان وارد می شود. فضای نمایشی را از ان خویش می سازد.

برنامه های رسانه ای و مانور قدرت مسلط را به هم می ریزد و ناگهان هم مانند یک نیروی چریک که مدل جنگی نامنظم دارد، صحنه ی تئاتر سیاسی و فرهنگی را ترک می کند و لزوما حتی نمی ایستد تا نام یا مرامش را جاودان کند. چون اصولا مدرن نمی اندیشد و هدفی از عملش جز تیزی و برندگی ذات عمل ندارد. سازمان و شخصی او را اموزش نداده و برای هدفی اجیر نکرده است.

لزوما ایده ئولوژی مشخصی هم ندارد و به رهبری شخصی یا گروهی هم باور ندارد. اما در یک زمان برق اسا وارد گود شده و کل معادله را به هم می زند. او تمام حساب و کتاب های نیروی های منظم و میلتاریستی رژیم را با حرکتی میلیشیایی و تکاوری به هم می زند تا اربابان سرمست قدرت دیگر یادشان نرود که منشا اصلی قدرت و حاکمیت فقط در دل توده های مردم است و دولت ها تنها یک پوشش برای ان هستند. چه خوب که همگی شهروند-چریک های دنیا در پویشی هماهنگ از دولت چین بپرسند : "ترسو ها، با مرد تانکی چه کردید؟!"

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک