09:51 26 ژانویه 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 232

اخیرا حرف وحدیث های زیادی درباره اینکه بازگشت آمریکا به برجام و یا اجرای آن با شرط و شروط خواهد بود واینکه برخی کشورهای اروپایی می خواهند برجام + تهیه شود مطرح شد اما می توان گفت همه امروزه متفق القول هستند که اگر همه اطراف حسن نیت دارند برجام باید همانگونه که هست اجرا شود.

برجام یک توافق است که حدود 12 سال مذاکرات پشت خود دارد و در نهایت به عنوان یک مصوبه شورای امنیت ثبت شده.

بدیهی است هر بحثی برای تغییر هر بند آن می تواند سالها مجادلات در پی داشته باشد و حتی به عمر دوره ریاست جمهوری آقای بایدن و یا ریاست جمهوری آقای روحانی و یا دیگران قد ندهد.

با توجه به اینکه خلف وعده های زیادی در برجام انجام شده بدیهی است در صورت باز شدن مجدد این پرونده ایرانی ها هم دلواپسی های زیادی دارند که باید رفع شود.

همچنین برجام دارای نواقصی است که ایرانی ها هم به ان معترض می باشند.

مانند مثلا پروتکل خروج کشوری از برجام و یا خودداری کشوری از انجام تعهدات آن و یا مثلا بازگشت کشوری که خارج شده و تعهدات خود را اجرا نکرده.

یا مثلا اینکه اگر کشوری بخواهد بهانه جویی کند و اقداماتی موازی برای برهم زدن برجام انجام دهد دیگر اعضا باید چه واکنشی نشان دهند.

به عنوان مثال آمریکا نه فقط از برجام خارج شد بلکه تلاش کرد با وضع تحریم های موازی به بهانه های واهی همه تحریم های قبلی بر علیه ایران را برگرداند، همچنین کشورهای اروپای عضو برجام علیرغم همه تعهدات خود مبنی بر مقابله با قلدری ایالات متحده اما قدمی برای کمک به ایران بر نداشتند.

آمریکایی ها حتی تلاش کردند از بند ماشه در برجام بر علیه ایران سوء استفاده کنند در حالی که ایران ابزاری برای مقابله با این رفتار آمریکایی ها در چارچوب برجام در اختیار نداشت.

خوب این هم نکته بسیار مهمی است که باید حتما درباره آن تجدید نظر شود.

اگر پرونده برجام بخواهد مجددا باز شود قطعا ایرانی ها طی سالهای گذشته تجربه های زیادی را کسب کردند تا نقاط ضعف برجام را رفع کنند و همه آنها را مطرح خواهند کرد.

با توجه به این شرایط و طبق اخباری که از ملاقات های اخیر فیما بین ایران و دیگر اعضای برجام درز کرده باید گفت به نظر می رسد به نفع همه می باشد که فعلا برجام آنگونه که هست اجرا شود و آمریکا اگر می خواهد به برجام برگردد برای جلب اطمینان دیگران اول قطعنامه 2231 شورای امنیت را اجرا کند و بعد اگر حسن نیت خود را نشان داد حق داشته باشد به برجام برگردد.

بحث دلواپسی هایی که امروزه آمریکایی ها و اروپایی ها در باره آن صحبت می کنند با دلواپسی هایی از طرف ایران نیز مواجه می باشد.

یعنی به عنوان مثال باید گفت نمی توان به هیچ وجه درباره برنامه های دفاعی ایران ومخصوصا موشکی بحث کرد و در باره ملیاردها دلار تسلیحاتی که آمریکا در اختیار کشورهای همسایه ایران قرار می دهد بحث نکرد.

همه اینها بدون استثنا اظهار می دارند که این تسلیحات را برای مقابله با ایران نیاز دارند و بعد اظهار می دارند که دلواپس برنامه موشکی ایران هستند.

بحث مجزای برنامه موشکی ایران یعنی به هم زدن معادلات بازدارنده و توازن قوا در منطقه و بدیهی است که به هیچ وجه هیچ کشوری حاضر نخواهد بود درباره آن صحبت کند و اگر قبلا برخی حکومت ها مانند لیبی یا عراق حاضر شدند درباره آن صحبت کنند به این دلیل بود که این حکومت ها هیچ پشتوانه ای نداشتند و تلاش داشتند برای بقای خود دست به هر کاری بزنند در حالی که نظام جمهوری اسلامی در ایران به هیچ وجه با چنین شرایطی مواجه نمی باشد.

بدیهی است یکی از دلواپسی های ایران همانا تسلیحات کشتار جمعی اسرائیل از تسلیحات اتمی گرفته تا تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک و ... می باشد و خوب که هست که نداند اسرائیلی ها برای استفاده از این تسلیحات هیچ وقت اهمیتی به هیچ کس نداده و نمی دهند چون آمریکا همه جرم هایشان را پوشش می دهد.

دقیقا همانگونه که ماجرای ترور وحشیانه عدنان خاشقجی در کنسولگری عربستان سعودی در استانبول و یا کشتار بچه های یمنی را بی سروصدا خاموش کردند هرگونه رفتار خارج از قانون و قاعده دیگر متحدینشان مخصوصا اسرائیل راخاموش می کنند.

تنها در شرایطی ایران ممکن است حاضر شود درباره برنامه دفاعی خود با دیگران بحث کند که برنامه تسلیحاتی همه کشورهای منطقه روی میز مذاکره باشد و اول تسلیحات دیگر کشورهای منطقه مخصوصا اسرائیل از بین برود.

اگر به بحث نفوذ ایران در منطقه بخواهیم بپردازیم باید توجه داشته باشیم که امروزه متحدین آمریکا بیشترین دخالت ها را در امور دیگر کشورها در منطقه دارند.

اسرائیل به کنار به ترکیه نگاه کنید یا عربستان سعودی یا حتی امارات عربی متحده، از انتهای شرقی نقشه کره زمین گرفته تا انتهای غربی آن هر جا که نگاه کنید آمریکا و متحدین اش در حال دخالت در امور کشورهای جهان هستند.

بدیهی است در این شرایط هر کشوری که قدرت داشته باشد تلاش می کند مرزهای مجازی خود را افزایش دهد تا اجازه ندهد دیگران در امور داخلی آن دخالت کنند.

در این شرایط هم به نظر می رسد در صورتی که بخواهد بحثی در باره نفوذ ایران در منطقه مطرح شود باید اجلاسی چند جانبه برای بحث محدود سازی دخالت دیگر کشورها در امور منطقه مطرح شود و همه کشورها به حریم محدوده مرزهای سیاسی خود برگردند از کشورهای منطقه گرفته تا خود آمریکا.

آنوقت احتمالا ایرانی ها هم قبول خواهند کرد که درباره بحث نفوذشان در منطقه با دیگران گفتگو کنند.

اینجا باید توجه داشت که بحث نفوذ با بحث روابط فرق دارد و نمی توان مردم کشورها را از علاقه مندی به دیگر کشورها منع کرد .

با توجه به این شرایط به نظر می رسد فعلا نفع همه بر این است که برجام آنگونه که هست کاملا اجرا شود اگر اجرا شد و هیچ مشکلی در آن نبود، آنوقت برجام می تواند الگویی باشد برای حل سیاسی دیگر اختلافات بین المللی و منطقه ای.

ظاهرا هم امروزه همه اعضای برجام به این نتیجه رسیده اند.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک