02:03 27 اکتبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 272

سال ۱۹۷۸ یعنی حدود ۴۲ سال پیش آمریکایی ها با وعده وعید های آنچنانی مصری ها را متقاعد کردند تا پای میز مذاکره و گفتگو با اسراییلی ها بنشینند و در نهایت توافق صلح کمپ دیوید را امضا کنند.

در آن زمان آقای جیمی کارتر رییس جمهوری وقت آمریکا امیدوار بود تا بتواند از پدرخواندگی این توافق بهره ببرد و در انتخابات بعدی ریاست جمهوری آمریکا پیروز شود اما بر عکس توقعات اش یک دوره ای شد و در انتخابات ریاست جمهوری شکست خورد.

بسیاری شکست او را به ماجرای حمله انقلابیون به سفارت آمریکا در تهران و گروگان گرفتن دیپلمات های آمریکایی ربط می دهند.

در آن زمان آمریکایی ها تبلیغات بسیار وسیعی راه انداختند که این توافق صلح به زودی کل کشورهای عربی را در بر خواهد گرفت و همه اعراب قرار است با اسراییل آشتی کنند و با موجودیت آن کنار بیایند.

بعد از 42 سال هنوز شما نمی توانید یک اسراییلی را در قاهره ببینید که بدون خوف بتواند تردد کند.

مشابه همین ماجرا حدود 25 سال پیش نیز رخ داد و اردن با اسراییل توافق صلح امضا کرد اما هنوز هم که هنوز است شما نمی توانید یک اسراییلی را در عمان مشاهده کنید.

تا به این روز اگر اسراییلی ها بخواهند به قاهره یا عمان سفر کنند مجبور هستند وانمود کنند که شهروند کشورهای اروپایی و یا آمریکا هستند.

این روزها نیز صحبت از صلح میان کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و اسراییل مطرح می شود.

این کشورها هیچ وقت نه با اسراییل در جنگ بودند و نه مرزی با فلسطین دارند تا اصلا نیاز داشته باشند توافق صلحی با اسراییل امضا کنند.

مساله ای که برخی تلاش می کنند نادیده بگیرند ولی اصل ماجرا است اراده ملتها می باشد.

تا زمانی که ملت ها اسراییل را نپذیرند هیچ توافق صلحی نمی تواند موجودیت اسراییل را تضمین کند.

در واقع به همین دلیل هم هست که اسراییلی ها با فروش تجهیزات و تسلیحات مدرن آمریکایی به امارات مخالف می باشند.

علیرغم اینکه اماراتی ها مدعی می باشند این تسلیحات را برای مهار ایران نیاز دارند.

چون بر عکس رهبران این کشورهای عربی اسراییلی ها به خوبی می دانند اراده ملت های این کشورها با کردار رهبرانشان بسیار مختلف است و هر روز احتمال آن دارد که از خواب بیدار شوند و ببینند همچون ایران انقلابی در یکی از این کشورها رخ داده و همه این تسلیحات در اختیار مردمانی قرار گرفته که با موجودیت اسراییل مخالف هستند.

مشکل اصلی آنها با ایران هم در همین نکته می باشد.

انقلاب اسلامی ایران و جمهوری اسلامی ایران علیرغم همه مشکلاتی که غرب بر آن تحمیل کرده توانسته بیش از چهل سال مقاومت کند و به الگویی برای مبارزه با استکبار و غرب تبدیل گردد.

از غرب آفریقا گرفته تا شرق آسیا بسیاری از مسلمانان جهان جمهوری اسلامی ایران را الگوی خود می دانند و حتی اگر ایران هیچ کاری برای ارتباط برقرار کردن با آنها انجام ندهد همین وجود آن به عنوان یک الگو تهدیدی برای موجودیت اسراییل است.

بر عکس پروپاگاندای تبلیغاتی غربی مبنی بر اینکه طرفداران ایران فقط شیعیان هستند امروزه مشاهده می کنیم از هل تسنن در فلسطین و شمال آفریقا گرفته تا مسیحیان لبنان و عراق و سوریه تا ایزدی ها بسیاری ایران را الگوی خود می دانند.

چون ایران مواضع شرافتمندانه در قبال خواسته های آنها اتخاذ کرده در حالی که رهبران آنها شرف خود را به اسراییلی ها فروخته اند.

همه می دانند که ایرانی ها اگر حاضر بودند با اسراییل کنار بیایند شاید بسیاری از فشارهایی که امروزه متحمل می شوند را تحمل نمی کردند و چه بسا حتی اسراییلی ها حاضر بودند برای نابودی اعراب متحد ایران هم شوند، همین عرب های خلیج فارس که برای ایرانیها شاخ و شانه می کشند.

در صورتی که این الگو باقی بماند بدیهی است که روزی روزگاری امکان وحدت همه ممکن خواهد شد و به همین دلیل هم هست که دشمنی و خصومت با ایران با هدف سرنگونی نظام جمهوری اسلامی و نا کارآمد نشان دادن آن ادامه دارد.

هدف فقط سرنگونی نظام جمهوری اسلامی نیست بلکه باید به مسلمانان جهان ثابت شود که چنین نظامی کارآمد نیست و هیچوقت دیگر نباید به فکر آن باشند، جنگ اقتصادی بر علیه جمهوری اسلامی ایران هم بر همین مبنا می باشد.

فقط یک نکته که آنها نتوانسته بودند درست محاسبه کنند قدرت مردم ایران در مقاومت وهمچنین توانمندی ایرانی ها در رسیدن به قله های علمی بر اثر این تحریمها بوده وهست.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک