17:01 31 اکتبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
1837

چرا آقای پمپئو سعی داشت به عنوان نفر نخست در جلسه شورای امنیت سخن بگوید؟

گویند زمانی موتور یک کشتی بزرگ در بندری خراب شد، هر روز توقف کشتی کلی ضرر به صاحبان کشتی وارد می کرد، از شرکت های مختلف پیش فاکتور گرفتند، چند مهندس به نام آوردند تا آن را تعمیر کنند ولی نتوانستند، یکی از ملوانان گفت شنیدم در این بندی یک اوستا دارند که کارش خیلی خوب است بروم بیارمش شاید بتواند موتور را درست کند.

وقتی اوستا را آوردند یک آچار برداشت و ضربه به موتور کشتی زد و موتور راه افتاد.

کاپیتان که خوشحال شده بود تشکر کرد و گفت چه قدر می شود، اوستا گفت یک ملیون تومان.

کاپیتان با تعجب گفت یک ملیون تومان برای یک تقه زدن چند ثانیه ای؟

اوستا گفت بابت یک تقه زدن چند ثانیه ای و چهل سال تجربه.

روز گذشته وقتی که جلسه شورای امنیت در مورد تمدید تحریم های تسلیحاتی ایران را مشاهده می کردم به یاد این روایت افتادم.

وزیر امور خارجه آمریکا، آقای پمپئو که تازه ردای امنیتی خود را در آورده و به صف دیپلمات ها پیوسته، به دلیل بی تجربگی خود و احتمالا هم غرور بیش از حد اصرار داشت اولین نفر باشد که صحبت می کند در حالی که وزیر امور خارجه ایران آقای محمد جواد ظریف که بخش بزرگی از زندگی کاری خود را در سازمان ملل گذرانده تا آخر جلسه صبر کرد.

آقای پمپئو حتی صبر نکرد تا صحبت ها و نظرات بقیه را بشنوید و پس از اینکه صحبت های خود را ایراد کرد از جلسه خارج شد.

رفتاری که از نظر دیپلماتیک به معنای آن است که "من حرفم را زدم و حرف دیگران را اصلا قبول ندارم که بشنوم، همین است که هست".

البته نماینده روسیه در شورای امنیت هم این نکته را گوشزد کرد.

به هر حال در حالی که نوع سخنرانی نماینده آمریکا از نوع فرمایشی بود، نوع سخنرانی نماینده ایران از نوع اقناعی بود.

اگر نماینده آمریکا یک کلاس ابتدایی انواع سخنرانی را گذرانده بود باید می دانست که در این جلسه باید از سبک اقناعی استفاده کند نه فرمایشی.

ایالات متحده امروزه در شرایطی قرار ندارد که بخواهد با رفتار و سبک فرمایشی دیگران را قانع کند با آن همراهی کنند و تقریبا همه کشورهای جهان مخالف رویکرد تک قطبی و تکروی آمریکا در سطح جهان هستند.

همین سبک سخنرانی فرمایشی که رییس جمهوری آمریکا آقای ترامپ نیز بسیار از آن استفاده می کند شاید در جایی که مدیری در حال صحبت کردن با کارمندانش باشد جواب دهد اما در جامعه جهانی به هیچ وجه جواب نمی دهد که هیچ بلکه احساسات ملی گرایانه دیگران را به صورت منفی تحریک می کند و نتیجه عکس می دهد.

این جلسه شورای امنیت نیز نشان داد که دیپلماسی ایرانی چگونه توانسته شانه های دیپلماسی آمریکایی را در سطح بین المللی خاک کند و آمریکایی ها در گوشه رینگ در حال دریافت مشت و لگد از همه سو بودند.

حتی نماینده یک کشور از کشورهای حاضر در این جلسه نبود که حاضر باشد از مواضع آمریکا و سیاست های آن و خروج آن از برجام و تاثیر خروج این کشور از برجام روی امنیت جهانی دفاع کند.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مرتبط:

ادامه توئیت های ظریف خطاب به پمپئو
واکنش پمپئو به دعوت توئیتری ظریف برای مقابله با نژادپرستی
پاسخ توئیتری پمپئو به ظریف: ما در کنار آلمان و اسرائیل می‌ایستیم
مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک