17:40 25 سپتامبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
0 40

هفدهم ژوئن هر سال با عنوان مبارزه با بیابان زایی و خشکسالی نامگذاری شده، معضلی که بیش از یک سوم سطح زمین را تهدید می کند.

 در این راستا دکتر علی محمد طهماسبی مشاور رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست ایران و دبیر ستاد ملی مبارزه با گرد و غبار به خبرنگار اسپوتنیک در تهران گفت:

تاریخ نامگذاری این روز به دهه هفتاد میلادی باز می گردد که پس از خشکسالی های متمادی به ویژه در کشورهای آفریقایی احشام و به تبع آن انسان های بسیاری تلف شدند همین موضوع باعث شد جامعه جهانی توجه بیشتری را به بحث خشکسالی انجام دهد، در این زمان مناظری در جهان حتی در جنگل ها ایجاد شد که شباهت زیادی به بیابان داشت و واژه بیابان زایی نیز شکل گرفت،  تحقیقات و کوشش های فراوانی در این زمینه در سطح جهان شکل گرفت تا اینکه در سال ۱۹۹۲ در ریو متنی تهیه شد که در آن راهکارهای مبارزه با بیابان زایی و خشکسالی تدوین شد و در تاریخ هفدهم ژوئن به تصویب سران کشورها رسید بنابراین، این روز به نام روز مبارزه با بیابان زایی و خشکسالی  نامگذاری شد، ایران سومین کشوری بود که رسماً سال ۱۳۷۵ شمسی با مصوبه مجلس شورای اسلامی به این کنوانسیون پیوست.

آقای دکتر علی محمد طهماسبی اقدامات صورت گرفته در ایران برای مبارزه با بیابان زایی را این گونه بیان کرد:

همانطور که در سطح جهان کشورهای مختلف درگیر این موضوع هستند به طوریکه بیابان زایی و خشکسالی ارتباطی به سطح پیشرفت کشورها ندارد و بسیاری از کشورها را با خود درگیر کرده، ارگان های مختلفی را هم درگیر خود کرده است، نه تنها سازمان محیط زیست و سازمان جهاد کشاورزی به عنوان متولی مبارزه با امر بیابان زایی در ایران بلکه تمام دستگاهها در یک کمیته تحت عنوان کمیته مبارزه با بیابان زایی با این موضوع درگیر هستند،  یکی از اقدامات سازمان حفاظت از محیط زیست پایش مداوم مناطق مختلف و رصد کردن آنها است تا خطر بیابان زایی در مناطق را شناسایی کرده و آن را هشدار دهد البته که در مناطق تحت مراقبت سازمان محیط زیست اقدامات اجرایی دیگری هم صورت می‌ گیرد.

دبیر ستاد ملی مبارزه با پدیده گرد و غبار درباره این پدیده و ارتباط آن با بیابان اظهار داشت:

تعریفی که از بیابان زایی صورت گرفته به مفهوم تخریب سرزمین است و تخریب سرزمین در کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی به معنای کاهش توان بیولوژیکی تعریف شده بنابراین هر کجا ما افت توان بیولوژیک را داشته باشیم امر بیابان زایی رخ داده پس بیابان زایی هم در اراضی کشاورزی، هم در اراضی مرتعی و هم در اکوسیستم های شهری و دریایی رخ می دهد.

هنگامی که توان بیولوژیکی در سرزمینی کاهش می یابد یعنی به اکوسیستم آن سرزمین فشار وارد می شود هنگامی که این فشار از حد عبور می‌ کند ما واکنش‌ هایی را از اکوسیستم شاهد خواهیم بود که یکی از آنها می تواند پدیده گرد و غبار باشد و اثر فشار های متمادی است که از چندین سال گذشته بر سرزمینی وارد شده در این راستا ستاد ملی مبارزه با پدیده گرد و غبار بیش از یک دهه است که در سازمان محیط زیست فعال شده.

وی در ادامه افزود:

 در سه سال گذشته اعتبارات بسیار خوبی از محل صندوق توسعه ملی دریافت کردیم که حدود ۳۷۰ میلیون یورو می باشد البته اعتباراتی که به صورت مداوم دستگاه‌ ها دارند نیز شامل این ستاد شده، در این ستاد ما نواحی با پتانسیل گرد و غبار خیزی را در کشور مشخص کردیم که نواحی بسیار زیادی از جنوب، غرب، شرق،  جنوب غرب، جنوب شرق و حتی ایران مرکزی را شامل می شود به طوری که ۳۴.۶ میلیون هکتار از اراضی در کشور ما پتانسیل غبار خیزی با شدت های مختلف را دارند.

در اقدامات اجرایی سه دسته اقدامات پیشگیرانه، احیایی و اصلاحی را در دستور کار قرار دادیم، مشخصاً در سه سال گذشته بیش از یک میلیون هکتار از اراضی تحت قرق و مدیریت چرایی قرار گرفتند چرا که اکوسیستم های مرتعی که ما داشتیم پتانسیل های غبار زایی داشتند، از این مقدار مشخصاً ۲۱۰ هزار هکتار از اراضی در استان خوزستان بودند که پاسخ خوبی را از این اقدام گرفتیم، عملیات های نهال کاری، بوته کاری، مدیریت روان آبها به منظور توسعه پوشش گیاهی، عملیات احداث بادشکن های زنده و غیرزنده از دیگر اقداماتی بوده که در راستای کنترل گرد و غبار انجام دادیم و خوشبختانه روزهای گرد و غباری ما کاهش چشمگیری داشته.

دکتر علی محمد طهماسبی ضمن تاکید بر اهمیت همراهی تمام دستگاه ها و ارگان ها برای جلوگیری از بیابان زایی و خشکسالی بیان کرد:

در زمینه مبارزه با بیابان زایی رویکرد ما باید از کار دولتی صرف تغییر کند، هم مسئولین از یک سو و هم بهره برداران از سوی دیگر متوجه نوع عملکرد خود در راستای بیابان زایی باشند اگر اقدامات ما با مشارکت مردم و همچنین مشارکت دستگاه‌ های مختلف صورت بگیرد می تواند تأثیر چشمگیری را در مواجهه با بیابان‌ زایی و جلوگیری از آن داشته باشد.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک