گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
13513

در طول جنگ جهانی دوم، اتحاد شوروی تانک پرنده را طرحریزی کرده بود که قرار بود درست در میدان نبرد فرود آید.

نشریه فنلاندی "تکنییکان ماالما" می نوسد: اولگ آنتونوف طراح هواپیما، در سال 1940، پیشنهاد كرد كه بالها را به تانک بچسبانند تا بتواند به تنهایی پرواز خود را به میدان نبرد انجام دهد. این ایده بسیار جالب به نظر می رسید، اما در عمل مشکلاتی وجود داشت.

اوقات دشوار استعداد انسان به کشف و اختراع را توسعه می دهد و زمان دشوارتر از جنگ یافت نمی شود. جنگ جهانی دوم با دستاوردهای گسترده علمی و تکنولوژیکی خود در تاریخ نقش بسته است. برخی دستاوردها - مانند فناوری موشکی - جهان را برای همیشه تغییر داده است.

آنتونوف مخترع شوروی تانک پرنده А-40  را طراحی و تهیه کرد. هدف اختراع جدید این بود که این راه اندازی مدل جدید تانک کاری کند که شیوه انتقال تانك ها به میدان نبرد سریعتر شود. ارتش های کشورهای مختلف می خواستند این روند را حتی قبل از جنگ جهانی دوم بهبود بخشند.

تانک بزرگ برای حمل و نقل هوایی بسیار سنگین بود. تانک های کوچکتر نیز به نوبه خود ارزش تخریب احتمالی بمب افکن ها توسط دشمن را نداشتند. می خواستند تانک سنگین را از طریق هوا به سرعت به میدان نبرد برسانند و با  چتر نجات یا بدون آن فرودش در میدان نبرد را ممکن سازند. آزمایشاتی برای رساندن خدمه - همراه با تانک یا بصورت جداگانه - نیز انجام شد.

در سال 1940، اولگ آنتونوف طراح هواپیما ایده ای کاملاً جدیدی ارائه داد. چه می شود اگر ما بالها را به تانک بچسبانیم  و به تانک اجازه دهیم که خودش به محل نبرد پرواز کند؟

ایده آنتونوف تنها دو سال پس از ظهور آن، هنگامی که آلمان به اتحاد  شوروی حمله کرد، مورد توجه قرار گرفت. در سال 1942، از آنتونوف خواسته شد كه نمونه اولیه این اختراع را تولید كند.

نمونه اولیه تانک پرنده  A-40 بر اساس تانک سبک T-60 ایجاد شد    که یک بادپر با دو ردیف بال به آن وصل شده بود. قرار بود این تانک توسط یک بمب افکن سنگین به منطقه جنگ حمل  - برای مثال، توسط بمب افکن Petlyakov Pe-8 یا Tupolev TB-3. طبق محاسبات آنتونوف، پس از فرود، می توان ظرف چند دقیقه از تانک در عملیات نظامی استفاده کرد. بنابراین، بادپرها  "یکبار مصرف" بودند.

رونمایی از خودروی پرنده + عکس
© Sputnik / Press service of Kalashnikov Concern

اولین و تنها نمونه تانک پرنده در همان سال 1942 مونتاژ شد. به گزارش نشریه  Gizmodo که در مورد آن اختراع در سال 2014 مطلبی نوشته بود، جدا شدن تانک از بال پرحامل، ساده با چرخاندن برجک تانک انجام می گرفت. این اختراع روی کاغذ شگفت آور به نظر می رسید، اما در عمل چند مشکل در آن وجود داشت.

برای یک پرواز آزمایشی، تانک بصورت اضافی سبک شد - برجک و مهمات از آن برداشته شدند، تانک تا آخر پر از سوخت نبود. با این وجود وزن آن باز هم  برای قدرت بمب افکن TB بسیار بالا بود و اندکی پس از برخاستن موتورهای آن شروع به گرم شدن بیش از حد کردند. تانک را به ناچار زودتر از آنچه برنامه ریزی شده بود، از آن جدا کردند. علی رغم تغییرات غیرمنتظره در طول آزمایش، سرگی آنوحین خلبان مجرب  با موفقیت هواپیما را به زمین نشاند.

پس از فرود، آنوخین با آن تانک به پایگاه رفت و در آنجا گزارش داد  که فرود تانک پرنده با موفقیت انجام شد.

با وجود موفقیت آشکار، این پروژه اندکی پس از اولین پرواز آزمایشی به فراموشی سپرده شد. در آینده، قرار بود این اختراع برای استفاده از تانک T-34 سازگار شود. برای انجام این کار به بالهای بزرگتر و هواپیماهای بکسل دار نیرومندتری نیاز بود که در سالهای جنگ انجام چنین درخواستی دشوار بود.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک