19:08 26 سپتامبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
1110

چند روز پیش آمریکایی ها توافقنامه صلح با طالبان امضا نمودند که خوب همه را امیدوار کرده تا شاید افغانستان بتواند چند صباحی امید به صلح و امنیت پیدا کند، البته همه خیرخواهان افغانستان امیدوار هستند چنین شود وملت افغانستان بتوانند به آرامش برسند.

اما برخی نکات در این توافقنامه و نحوه رسیدن به آن وجود دارد که همه را بر آن داشته تا به این توافق دید مثبت نداشته باشند.

1 – آمریکایی ها با دور زدن دولت افغانستان این توافقنامه را مستقیما با طالبان امضا کرده اند و تعهداتی به طالبان داده اند که اصولا طبق همه موازین بین المللی باید توسط دولت افغانستان داده می شده و نه آمریکایی ها، مانند مثلا آزاد کردن زندانی های طالبان از زندان های دولت افغانستان.

2 – رفتار آمریکایی ها در این مذاکرات دقیقا رفتار یک دولت اشغالگر بود که با مبارزان آزادیخواه یک کشور مذاکره می کند تا با آنها به توافق برسد در حالی که افغانستان رسما یک دولت قانونی دارد که عضو سازمان ملل است و توسط همه مجامع بین المللی به رسمیت شناخته شده  واصولا توافقنامه باید میان دولت افغانستان و طالبان به امضاء برسد و نه آمریکا و طالبان.

3 – حضور آمریکایی ها در افغانستان رسما با تقاضای دولت افغانستان و برای پشتیبانی از این دولت است و اگر آمریکایی ها می خواهند این کشور را ترک کنند نیازی به امضای توافقنامه با طالبان و رسمیت بخشیدن به آن ندارند، کافی است افغانستان را ترک کنند و دولت افغانستان خود با طالبان به مذاکره بپردازد.

4 – در این توافقنامه بحث اساسی ای در مورد آینده سیاسی افغانستان نشده وفقط توافق های کلی انجام شده وپس از حدود بیست سال اشغال هنوز ماجرای آینده سیاسی افغانستان بلا تکلیف است، یعنی پس از بیست سال افغان ها مجبور خواهند بود باز هم به نقطه صفر برگردند.

5 – در حالی که تا همین چند صباح پیش آمریکایی ها طالبان را به عنوان یک گروه تروریستی شناسایی کرده بودند و حتی تلاش کشورهای منطقه برای رسیدن به نوعی تفاهم با طالبان را در بوغ و کرنا می کردند و انگ می زدند که فلان کشور با طالبان تماس داشته، حالا رییس جمهوری آمریکا رهبر طالبان را به کاخ سفید دعوت می کند و خون همه سربازان آمریکایی که در افغانستان ریخته شده اند را فراموش می کند.

6 – آمریکایی ها مدعی هستند که طالبان در این توافقنامه به آنها تعهد داده تا با حضور القاعده و داعش در افغانستان مبارزه کند. باید توجه داشت که القاعده و داعش هم ساخته و پرداخته خود آمریکایی ها هستند و این آمریکایی ها بودند که اعضای داعش را از سوریه و عراق به افغانستان منتقل کردند، حال می خواهند طالبان با آنها بجنگند!!! آیا این بدین معنا نیست که آمریکایی ها به دنبال ادامه جنگ و خونریزی در افغانستان می باشند و تلاش دارند جنگ های افغان افغان را گسترش دهند و نه صلح؟

7 – اینکه آمریکایی ها تعهد کرده اند پنج هزار اسیر طالبان را آزاد کنند، بدون اینکه نظر دولت قانونی افغانستان را بخواهند، یعنی اصلا آنها احترام و ارزشی برای دولت افغانستان قایل نیستند و از سوری دیگر معلوم نیست این اسرا پس از آزادی چه کار خواهند کرد، آیا مجددا به آغوش طالبان بر می گردند بر علیه دولت مرکزی می جنگند یا به آغوش طالبان بر می گردند تا نقشه آمریکا برای درگیر نمودن افغان ها با یکدیگر را محقق کنند یا اینکه کلا قرار است به عنوان شهروندان معمولی به زندگی خود بپردازند، همه امیدوار هستند مورد آخر باشد اما به نظر می آید هدف اصلی آمریکایی ها دو مورد اول است.

8 – اگر آمریکایی ها حق دارند با طالبان مذاکره کنند و به توافق برسند آیا دولت های همجوار یعنی ایران و روسیه و چین و پاکستان محق تر نیستند با طالبان به مذاکره بپردازند و به توافق برسند؟ چرا آمریکایی ها با این مورد مخالفت می کنند؟

9 – آیا واقعا آمریکایی ها به این ترتیب دنبال آن هستند که جنگ و خونریزی در افغانستان پایان یابد واز افغانستان خارج شوند یا اینکه سناریوی جدیدی برای ادامه جنگ و خونریزی در افغانستان مانند آنچه در عراق و یا سوریه و یا لیبی و یا یمن انجام داده اند ادامه یابد.

به هر صورت می توان گفت اگر بنا باشد نیروهای آمریکایی از افغانستان خارج شوند، به هر بهانه و هزینه ای که باشد همه کشورهای منطقه از خروج آنها استقبال می کنند اما اگر بنا باشد باز هم توطئه جدیدی از طرف آمریکایی ها برای افغانستان چیده شده باشد آنوقت قطعا همه کشورهای منطقه با آن مخالفت خواهند کرد.

با توجه به سوابق درخشان آمریکایی ها در ایجاد جنگ و خونریزی و توطئه و نیرنگ در منطقه فعلا همه با دید منفی به هر اقدام آمریکا می نگرند، مخصوصا که از زمان حضور آقای ترامپ در کاخ سفید هیچ مذاکره و یا حتی توافقی با ایالات متحده به فرجام نرسیده.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک