23:22 01 اکتبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
161

نبود احزاب و تشکل های سیاسی واقعی در ایران این روزها در انتخابات شورای اسلامی بسیار خودنمایی می کند و بسیاری را بر آن داشته که به فکر بیافتند آیا واقعا نمایندگانی که نمی توانند یک لیست ائتلاف درست کنند می توانند در مجلس با هم کنار بیایند؟

اسپوتنیک - در جهان امروزی دیگر دوره گزینش های محفلی گذشته و همه جای دنیا احزاب و جریان های سیاسی ماه ها قبل از انتخابات تکلیف لیست های خود را مشخص می کنند اما متاسفانه در ایران هنوز روند انتخابات به صورت سنتی و محفلی انجام می شود و لیست ها بر اساس نفوذ شخصیت های سیاسی و نه توانمندی افراد بسته می شود.

این می تواند یک فاجعه تمام عیار برای مجلس آتی به حساب بیاید که مثلا در یک جناح سیاسی که طبق برآوردها شانس بالاتری برای موفقیت در انتخابات آتی را داشته باشد امکان توافق بر یک لیست و یا سرلیست وجود نداشته باشد واحتمال آن برود که یک جناح سیاسی بخواهند با چند لیست وارد انتخابات شود و یا اینکه جناح های دیگر سیاسی برای خالی نبودن عریضه و برای اینکه لیست داده باشند اقدام به جمع کردن اسامی بدون در نظر گرفتن سوابق و تجارب افراد باشند.

آیا می توان تصور کرد این افراد در آینده می توانند در یک مجلس با هم کار کنند؟

مجلس جای کار انفرادی نمی باشد بلکه جای کار گروهی است و اگر یک گروه نتوانند با هم هماهنگ باشند دیگر کار تمام است، پس از ورود هر نماینده ساز خود را خواهد زد.

ما تجربه های بسیار زیادی در این زمینه داشتیم و ظاهرا هنوز هم حاضر نیستیم از این تجربه ها چیزی را یاد بگیریم.

آیا در همین مجلس قبلی نبود که برخی با لیست "فقط سی نفر نه یک نفر کمتر نه یک نفر بیشتر" وارد مجلس شدند؟

انتخاب کنندگان حامی این لیست به وظیفه خود عمل کردند و فقط به سی نفر نه یک نفر کمتر نه یک نفر بیشتر رای دادند اما آیا وقتی نمایندگان این لیست وارد مجلس شدند در همه تصمیم گیری ها با هم هماهنگ بودند و توانستند کاری را پیش ببرند؟

چرا؟

چون برخی بعد از اینکه وارد مجلس شدند ساز خود را زدند و به دنبال منافع شخصی خود رفتند.

حال آیا باید دوباره همین تجربه را تکرار کرد؟

افرادی که با هم از نظر فکری همسو نیستند وارد یک لیست شوند و هر کدام به خط و مشی فکری خاصی وابسته باشند.

آیا بهتر نبود قبل تر تکلیف این لیست ها مشخص می شد و انتخاب کننده ها سردرگم نمی شدند؟

اینکه حتی برخی یک هفته مانده به انتخابات هنوز حاضر نیستند سر لیست را بپذیرند چه معنایی دارد؟

یک هفته مانده به انتخابات می خواهند سر سر لیستی با هم بجنگند؟

آیا وقت آن نرسیده که به فکر این باشیم که از قبل برنامه های خود را مشخص کنیم و آنهایی که این برنامه ها را قبول دارند وارد لیست شوند و تعهد دهند که بعدها بر اساس این برنامه ها کار کنند نه اینکه اعضای لیست تعهد دهند وابسته به افراد مقتدر و با نفوذ باشند و حرف آنها را فقط گوش دهند.

به هر حال همه می دانند که هزینه انتخابات برای برخی زیاد است و برخی هم هستند که به عنوان حامی این افراد حاضر هستند هزینه انتخابات را تامین کنند، اما قطعا این افراد توقعاتی هم از این نماینده ها خواهند داشت که بعدها پس از ورود به مجلس انجام دهند.

آیا بهتر نیست که احزاب و تشکل های سیاسی فقط اسپانسر کاندیداها باشند و خود کاندیداها را حمایت کنند و کاندیدا فقط وظیفه داشته باشد به برنامه ای که از قبل اعلام شده پایبند باشد و حق نداشته باشد پس از ورود به مجلس سلیقه ای عمل کند؟

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک