06:02 25 اکتبر 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
2553

جناب آقای دکتر محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی اظهار داشته بودند که در صورت اعمال مکانیسم ماشه از طرف اروپایی ها و بازگرداندن پرونده ایران به شورای امنیت جهت بازگرداندن این تحریم ها بر علیه ایران، این کشور خروج از پیمان NPT یا پیمان عدم اشاعه تسلیحات هسته ای را در برنامه کار خود قرار خواهد داد.

از آن لحظه تا به حال گمانه زنی های بسیاری توسط تحلیلگران در رسانه های بین المللی انجام شده و برخی از این تحلیلگران باور دارند که ایران در حال بلوف زنی می باشد، اما اگر به بطن ماجرا بنگرید مشاهده می کنید این تحلیلگران حتی یک بار هم به ایران سفر نداشته اند و اصلا متوجه نیستند در ایران چه می گذرد.

به صراحت می توان گفت در صورت بازگرداندن پرونده ایران به شورای امنیت ایران قطعا از پیمان عدم اشاعه تسلیحات هسته ای خارج خواهد شد.

ایران کشوری است که قبل از انقلاب این معاهده را امضا کرده و به آن متعهد بوده و در آن زمان شرط کرده که تعهد ایران به این معاهده فقط در شرایطی است که منطقه خاورمیانه یا صحیح تر است بگوییم غرب آسیا خالی است تسلیحات هسته ای باشد.

چه کسی است که نداند اسراییل امروزه چند صد کلاهک هسته ای در اختیار دارد و رهبران آن روزی نیست که ایران و ایرانی ها را تهدید به نابودی نکنند.

همچنین ایالات متحده حداقل هشتاد و پنج کلاهک هسته ای که می توانند هم در بمب ها استفاده شوند هم در موشک ها در پایگاه اینجرلیک ترکیه مستقر کرده و برخی معتقد هستند که تعداد دیگری از این کلاهک ها را در دیگر پایگاه های خود در منطقه پنهان نموده.

بماند که همسایه دیوار به دیوار ایران یعنی پاکستان که یکی از متحدین آمریکا در منطقه نیز به حساب می آید از تسلیحات هسته ای برخوردار است و برخی تحلیل گران گمانه زنی می نمایند که عربستان سعودی و امارات با هزینه های هنگفتی تعدادی از این کلاهک های هسته ای را از پاکستان خریداری کرده اند.

در چنین شرایطی برخی کشورها اصرار دارند که ایران ارتباطات خود با دیگر همپیمانان اش در منطقه را قطع کند و دست از تولید تسلیحات دفاعی خود بردارد.

آیا این ماجرا مشکوک به نظر نمی آید؟

آن هم در شرایطی که شخصی مانند ترامپ در کاخ سفید حکومت می کند که تصمیم هایش هیچ حساب کتابی ندارد.

یا اینکه در برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس سیاستمدارانی در راس کار هستند که به صراحت به دنبال نابودی ایران و ایرانی ها می باشند  و این هدف خود را مخفی نمی کنند.

یا اینکه جامعه جهانی جامعه ای است که حتی حاضر نیست یک قطره اشک برای کشته شده گان این منطقه بریزد و برای سگ و گربه های خود بیش از انسان های این منطقه ارزش قایل هستند.

وقتی هم ایران اعتراض می کند که چرا سازمان های بین المللی با کشورهای منطقه که تسلیحات هسته دارند برخورد نمی کنند سازمان بین المللی انرژی هسته ای اعلام می کند که چون این کشورها عضو ان پی تی نیستند نمی توان با آنها برخورد کرد.

خوب اگر اینگونه است چه فایده ای برای ماندن ایران در ان پی تی وجود دارد.

سال 2005 میلادی ایران یک توافقنامه با سه کشور اروپایی انگلیس – فرانسه و آلمان به امضا رساند که به توافقنامه سعد آباد معروف بود، در آن زمان آقای روحانی و آقای ظریف مذاکره کننده های تیم ایرانی بودند.

ایرانی ها بلا فاصله برای اجرای تعهدات خود قدم برداشتند و تمام تاسیسات هسته ای ایران پلمپ شد.

وقتی آمریکایی ها و اروپایی ها مطمئن شدند که تمام تاسیسات هسته ای ایران پلمپ شده به یکباره زیر تعهدات و قول ها و وعده وعید های خود زدند و اروپایی ها ادعا کردند به دلیل فشار آمریکا نمی توانند به تعهدات خود عمل کنند.

در حالی که اروپایی ها شرط بندی می کردند که ایران جرئت نخواهد داشت پلمپ تاسیسات هسته ای را باز کند آقای محمد خاتمی رییس جمهوری وقت ایران دو ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری همه پلمپ ها را شکستند و غنی سازی اورانیوم در دوران آقای احمدی نژاد با شدت پیش رفت.

در واقع هدف آقای خاتمی از شکستن پلمپ تاسیاسات هسته ای این بود که امتیاز شکستن این پلمپ ها را به رقبای سیاسی خود ندهد.

امروزه ما به انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک می شویم و اگر شرایط فعلی ادامه یابد شانس گروه های تندرو و یا رادیکال برای کسب اکثریت در مجلس بسیار بالا است.

قطعا در صورتی که این گروه ها به مجلس برسند اولین کاری که انجام خواهند داد تصویب قانونی برای خروج ایران از برجام و یا معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای خواهد بود.

به این دلیل می توان گفت که امروزه ما در شرایطی قرار داریم که اگر دولت ایران خود چنین تصمیمی را نگیرد مجلس آتی این تصمیم را خواهد گرفت، پس دولت آقای روحانی ترجیح خواهد داد این کار را خود انجام دهد تا امتیاز را به گروه های مخالف خود ندهد.

امروزه نه فقط توافق هسته ای بلکه باقی ماندن ایران در معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای نیز روی محک است وبدیهی است اگر ایران نتواند از امتیازات توافق هسته ای و یا معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای استفاده کند دلیلی ندارد بخواهد به آنها متعهد باشد.

بدیهی است ایران به دنبال ساخت تسلیحات هسته ای نیست اما دشمنان ایران به خوبی می دانند که ایرانی ها امروزه فناوری کل چرخه هسته ای را در اختیار دارند و اگر دشمنان ایران مانند ایالات متحده و اسراییل بخواهند ایران را با حمله اتمی تهدید کنند هیچ بعید نیست آنوقت هم ایران مجبور شود برای دفاع از خود به سمت تولید تسلیحات دفاعی هسته ای در مقابل این تهدید ها روی بیاورد.

قطعا در این شرایط بسیاری از کشورهای منطقه که عضو معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای از آن خارج خواهند شد و منطقه به سمت و سوی رقابت تسلیحات هسته ای پیش می رود.

پس می توان گفت امروزه اروپایی ها با یک چالش بسیار مهم مواجه هستند توافقنامه هسته ای که در حال مرگ است و معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای که احتمال نابودی را به خود می بیند و جهانی که ممکن است به کل دگرگون گردد یا باید دل به دریا بزنند و کاری کنند که مشکل را حل کنند و یا آنها هم شریک تاوان آن باشند.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک