22:11 21 ژانویه 2021
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
99335

هفته پیش یکی از مجریان صدا و سیما اظهار داشته بود آنهایی که از شرایط ایران خوششان نمی آید بروند جای دیگر، بنده به عنوان یک ایرانی باور دارم ایران کشور هشتاد ملیون نفر است و همه باید در تصمیم گیری برای کشور خود مشارکت داشته باشند.

متاسفانه برخی از ایرانی ها به دلایل مختلف که عموما ناتوانی در تامین شغل و درآمد است ایران را ترک می کنند و به خارج کشور می روند و تصور می کنند که آنور آب برای آنها فرش قرمز پهن کرده اند، حتی برخی پل های پشت سر خود را خراب می کنند، بعد آنور حاضر می شوند هر کاری که به آنها پیشنهاد می شود را انجام دهند تا یک لقمه نان دریافت کنند.

اگر همان کاری را که در خارج از ایران انجام می دهند حاضر بودند در ایران انجام دهند قطعا زندگی بسیار آبرومند تر و بهتری را می توانستند در ایران داشته باشند.

بسیار معروف است که در دورانی که ایرانی ها به راحتی می توانستند به ژاپن سفر کنند بسیاری از جوانان ایرانی به دلیل تفاوت فاحش در آمد به آنجا می رفتند و بهترین کاری را که می توانستند دریافت کنند رفته گری و یا دفن مردگان و یا چاه کندن بود در حالی که حاضر نبودند همان کار را در ایران انجام دهند.

برخی هم که از قبل آدم های خلافکاری بودند و از قانون فراری بودند می رفتند ژاپن به عضویت گروه های مافیایی ژاپنی در می آمدند.

البته همین ماجرا در مورد دیگر کشورها هم صدق می کند.

اوایل انقلاب هم برخی که مشکل داشتند مملکت را سریع ترک کردند و به خارج رفتند و آنجا ماندند.

برخی هم که درس خوان نیستند و نمی توانند از سد کنکور عبور کنند ودر دانشگاه های داخل قبول شوند به کشورهای دیگر می روند.

برخی دیگر هم که کلا حتی نمی توانند نان خود را در ایران در بیاورند برای سوء استفاده از شرایط پناهندگی دیگر کشورها آسمان و ریسمان به هم می بافند تا بتوانند در دیگر کشورها مخصوصا کشورهای اروپایی و کانادا ویا استرالیا پناهندگی دریافت کنند و با امتیازات پناهندگی زندگی کنند.

برخی هم که بچه پولدار و یا آقازاده هستند و در شان خود نمی بینند تا بخواهند در کنار بقیه مردم در ایران مانند آنها زندگی کنند و ترجیح می دهند در خارج کشور زندگی کنند.

بسیاری هم فرصت های مناسب تر در دیگر کشورها به دلایل مختلف برایشان فراهم می شود و طبیعتا ترجیح می دهند در دیگر کشورها زندگی کنند.

البته این ماجرا ها فقط مربوط به ایرانی ها نیست بلکه در اکثر کشورهای منطقه و جهان هم متداول است.

تا به اینجا مشکلی نیست، در واقع هر انسانی اختیار خود را دارد تا تصمیم بگیرد کجا و چگونه و با چه شرایطی می خواهد زندگی کند.

یکی ممکن است حاضر باشد بد ترین و سخت ترین شرایط را تحمل کند ولی خانه و کاشانه خود را ترک نکند و دیگری توان تحمل سختی را نداشته باشد و خانه و کاشانه را ترک کند.

این مساله حتی به کشورها بر نمی گردد، چه بسا که مشاهده می کنیم حتی مهاجرت از روستاها به سمت شهرها نیز به همین دلایل در همه جای جهان انجام می شود.

بسیاری حاضر نیستند در روستاها به کشاورزی و یا دامداری بپردازند وبه این دلیل به شهرها می آیند تا فرصت بهتری برای زندگی پیدا کنند.

حتی در برخی شرایط ممکن است مهاجرت معکوس باشد و برخی احساس کنند اگر از شهر به روستا بروند زندگی برایشان بهتر خواهد بود.

همه اینها به کنار، چون در همه کشورها این اتفاقات هست و ایران هم از دیگر کشورهای جهان مستثنا نیست، اما مساله ای که در هیچ جای دنیا متداول نیست وطن فروشی و هم وطن فروشی است.

شما اگر به هر کشوری که دلتان می خواهد بروید می بینید که شهروندان همه کشورها وقتی یک هموطن خود را در خیابان می بینند تلاش می کنند هر جور که می توانند به او کمک کنند اما این ماجرا در مورد ایرانی ها صدق نمی کند.

شهروندان کشورهای مختلف حتی در کشورهای مقصد لابی هایی برای حمایت از سرزمین مادری تشکیل می دهند در حالی که برخی ایرانی ها برای نابودی سرزمین مادری فعالیت می کنند.

حتی مشاهده می کنیم برخی از آنها به مقامات دیگر کشورها نامه می نویسند و تقاضا می کنند به ایران حمله کنند و یا بر علیه مردم ایران تحریم های اقتصادی شدیدتری اعمال کنند.

همچنین مشاهده می کنیم که برخی از آنها می روند در برنامه های رسانه های دشمن حضور پیدا می کنند و بر علیه ایران شعار می دهند و یا مردم داخل را به فعالیت برای شورش و یا به هم ریختن کشور تشویق می کنند.

بعد نام خود را می گذارند اپوزیسیون ایرانی.

حتی حاضر نیستند از کلمه فارسی "مخالفین" به جای "اپوزیسیون" استفاده کنند، بعد خود را ایرانی معرفی می کنند.

آنور آب می نشینند و مردم داخل را تشویق می کنند تا نظام را سرنگون کنند، بر علیه همه فعالیت های مردم ایران برای مقاومت بر علیه توطئه ها آسمان و ریسمان می بافند و از مردم می خواهند همه چیز را آنگونه که آنها دوست دارند فراهم کنند تا آنها بیاید ایران حکومت کنند.

اگر راست می گویید تشریف بیاورید تهران و برای خواسته های خود اینجا مبارزه کنید، درست نیست آنور گود بنشینید.

اگر بنا است خونی از دماغ کسی بریزد خون شما رنگین تر نیست که پشت تریبون رسانه هایی که توسط دشمنان ایرانی ها حمایت می شوند سخن بگویید.

مردم ایران مردمانی هستند که اولین انقلاب در تاریخ بشریت را به نام خود ثبت کرده اند (انقلاب کاوه آهنگر بر علیه ضحاک) و اگر ناراضی بودند منتظر شما نبودند که از خارج کشور بخواهید برای آنها تصمیم بگیرید، خودشان بلد بودند چه کار کنند.

مردم ایران همان ملیون ها نفری هستند که در خیابان ها زیر تابوت شهید سلیمانی و شهدای خود را گرفتند و بالای سرشان بلند کردند نه چند نفر حقوق بگیر دشمن که آمدند عکس سردار سلیمانی را پاره کردند.

آیا نگاه کردید همین دو سه روز پیش چند ملیون نفر آمده بودند پشت سر آیت الله خامنه ای نماز بخوانند.

فکر میکنید چند نفر حاضر هستند کنار شما بایستند؟ بحث نماز خواندن پشت سر شما پیش کش.

اگر واقعا دلواپس آینده ایران هستید و تصور می کنید که مردم ایران از شما حمایت می کنند، تشریف بیاورید اینجا زشت است آنور آب بنشینید و برای خود رجز بخوانید و با پولهای دشمنان حال کنید و بعد جوانان مملکت را اغفال کنید.

اگر هم شرایط زندگی تان آنور آب خوب است لطفا دست از سر مردم ایران بردارید بگذارید آنها خودشان با چالشهایشان دست و پنجه نرم کنند، دوستی شما را کم ندارند.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک