10:48 25 ژانویه 2020
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
2815

آمریکا هشدار داده که افراد حقیقی و حقوقی که مواد مورد نیاز صنعت فولاد ایران را تامین کنند تحت تحریم های ایالات متحده آمریکا قرار می گیرند.

اسپوتنیک - هوشیار رستمی کارشناس مستقل ایرانی در رشته اقتصاد، مدیر آموزش و پژوهش در موسسه مطالعات و تحقیقات اقتصادی فایناپس کانادا (شعبه ایران) در گفتگویی با خبرنگار اسپوتنیک در خصوص تحریم های آمریکا و تاثیر آن بر صنعت فولاد و متعاقبا اقتصاد ایران توضیح می دهند:

صنعت فولاد صنعت بزرگ و مهمی است. مواد اولیه این صنعت، مهم و حیاتی اند و اکثرشان وارداتی هستند.

برای مثال: قالب هایی که برای ریخته گری استفاده می شوند از نوع آلیاژهای خاص و بسیار ویژه ای هستند که در آنها مواد مذاب ریخته شده و قالب بندی می شوند و این قالب ها در کشورهای آسیایی چون کره جنوبی تولید می شود ولی بهترین نوع، تولید کشور آلمان است.

قاعدتا شرکت های تولید کننده چنین محصولاتی تنها در کشورهای خاصی فعالیت نمی کنند پس نمی توانند ادعا کنند که در صورت تحریم های آمریکا، بازار ایران را می بندند. شرکت های بسیار زیادی با تکنولوژی بسیار بالا در این حوزه مشغول به فعالیت هستند و بازارشان در همه کشورها به صورت گسترده فعال است. برای همین اگر آمریکا در تحریم صنعت فولاد جدی باشد می تواند ایران را با مشکل جدی مواجه کند.

در صورت تحریم های آمریکا چه اتفاقی برای ایران خواهد افتاد؟

بخش عمده ای از صادرات ایران، در حوزه آهن و فولاد را سنگ آهن تشکیل می دهد، این به دلیل تحریم ایران در سالهای طولانی است که مانع از ورود تکنولوژی و دانش نوین برای فرآوری این عرصه به ایران شده است. در حال حاضر نیز با مشکل مواجه هستیم و قاعدتا در زمان اعمال تحریم ها این مشکلات سخت تر و پررنگتر لمس خواهد شد و ممکن است صنعت فولاد ایران آسیب جدی ببیند.

این کارشناس مستقل ایرانی همچنین در خصوص تاثیر تحریم ها بر بازار داخلی کشور افزود:

برای بازار داخلی ممکن است صنعتگران ما روش هایی برای دور زدن تحریم ها داشته باشند و بتوانند تا حدی نیاز داخلی را پوشش دهند زیرا بازار داخلی فولاد خاص و ویژه ای را مطالبه نمی کند. همان فولادهایی که به صورت عمده و پیاپی تولید می شوند، توان تولید و نیاز مصرف بازار داخلی را خواهند داشت.

اگر چه دچار مشکل می شوند ولی فکر نمی کنم که بازار داخلی آسیب جدی ببیند ولی بازار صادراتی آسیب خواهد دید و این کاری هوشمندانه از سمت آمریکا است، چون می دانند برای اینکه کشور را تحت فشار بگذارند باید به دنبال این باشند که مکانیزم تولید ارزش افزوده اقتصادی کشور را از ایران بگیرند و در بحث فولاد نیز به نوعی اینکار را اجرا کرده اند.

روسیه و چین از کشورهای نزدیک ایران محسوب می شوند، آیا چین و روسیه در صورت اعمال تحریم های آمریکا بر صنعت فولاد ایران قادر به همکاری با ایران برای تهیه مواد اولیه خواهند بود؟

قطعا خیر نمی توانند، اگر هم بخواهند نمی توانند و امکان این اقدام را ندارند، برای مثال روسیه تلاش می کرد تا به ایران در حوزه تامین دانه های روغنی کمک کند، هم خود روسیه تولید کننده عمده دانه های روغنی است و هم کشورهای اطراف چون قزاقستان و اوکراین، که از طریق روسیه و بانک های این کشور با باز کردن ال سی این محصول را به ایران برسانند، اما همین بانک های روسیه از ترس خطر تحریم های آمریکا فرمانبردار دولت روسیه نیستند که حتی اگر دولت روسیه بخواهد توانمند باشد و بانک ها را تحت فشار برای معامله با ایران قرار دهد نیز چنین لطفی را را از سوی روسیه نمی بینیم چون که ما نیز چنین ویژگی را برای روسیه نداریم.

شرایط دولت چین هم به همینگونه است. همین الان نفت ایران را به سختی می خرند حتی مقداری هم که خرید می کنند پولش را نمی دهند چون امکان جابجایی پول فراهم نیست.

ما باید این واقعیت را بپذیریم که آمریکا سلطه مالی سنگینی در دنیا دارد و هیچ کشور جرات نخواهد کرد که وارد این بازی شود چون در صورت ورود آسیب جدی خواهد دید.

اعمال فشارهای آمریکا بر صنعت فولاد به چه دلیل است؟

فکر می کنم بخشی از فشارهای وارده بر ایران بدلیل چین است، برای آمریکایی ها مسئله اصلی کشور چین است و بدین گونه می خواهند به چین اعمال فشار کنند که چینی ها نیز واکنشی نشان نخواهند داد که فشارها به ضرر چین تمام شود و برای نجات ایران دست به اقدامی بزنند و برای ثبات اقتصادی ایران هزینه بیشتری کنند، چون خود چین از سوی آمریکا تحت فشار است می دانند که اگر با آمریکایی ها کنار نیایند اقتصاد چین روزهای خیلی بدی را سپری خواهد کرد.

برای همین اصلا امید و پشتیبانی از چین و روسیه نمی بینم به ۲ دلیل که ۱- این کشورها ظرفیت ممکن را ندارند ۲- بخاطر ایران حاضر به وارد شدن به درگیری جدید تجاری با آمریکا نیستند.

راه حل برون رفت ایران از این وضعیت چیست؟

چشم انداز نامعینی وجود دارد، ۲ طرف بسیار سمج و لجوج هستند برای اینکه اهداف مورد نظر خود از لحاظ سیاسی را پیش می برند، قاعدتا از اعمال تحریم ها آمریکا ضرری نخواهد کرد، چون ایران هیچ امتیاز ویژه اقتصادی برای آمریکا محسوب نمی شود و تمام دغدغه آمریکا سیاسی است و فشارها بر ایران را از نوع اقتصادی اعمال کرده است و شاهد این هستیم که در حوزه های مختلف این فشارها موثر واقع شده است و اقتصاد کشور تحت تحریم ها آسیب زیادی دیده است.

از نظر اقتصادی ایران نیازمند مذاکره است و از نظر سیاسی هر دو کشور به مذاکره نیاز دارند تا به راه حلی برسند تا منافع دو کشور تامین شود.

اگر دو طرف نیز به پای مذاکره بروند حداقل دو سال طول می کشد تا تحریم ها از ایران برداشته شود و این نیز زمان می برد و برای همین ما از طولانی شدن این ماجرا نگران هستیم.

 

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک