00:51 24 ژوئیه 2019
آیا دست ایران برای مقابله با دزدی دریایی انگلیس بسته است؟

آیا دست ایران برای مقابله با دزدی دریایی انگلیس بسته است؟

© REUTERS / Stringer
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
عماد آبشناس
5990

توقیف یک نفتکش حامل نفت ایرانی توسط نیروی دریایی بریطانیا در تنگه جبل الطارق و اکتفای ایران به اعتراض دیپلماتیک این سوال را پیش می آورد که آیا دست ایران برای واکنش نشان دادن بسته است یا اینکه ایران به دلایلی فعلا سکوت کرده تا در زمان مناسب واکنش مناسب را نشان دهد؟

بسیاری داخل ایران نسبت به واکنش هایی که ایرانی ها در مقابل رفتار انگلیسی ها نشان می دهند نیز معترض می باشند.

در موارد بسیاری مشاهده می کنیم که انگلیسی ها مواضعی را اتخاذ می کنند که دیگر کشوهای اروپایی اتخاذ نمی کنند و خارج از عرف روابط دیپلماتی کشورها می باشد.

مواضعی که نهایت نفرت، کینه و دشمنی را نشان می دهد.

از تایید بی چون وچرای ادعاهای آمریکا در مورد حمله به نفت کش ها گرفته تا بحث اینکه اگر آمریکا بخواهد به ایران حمله کند انگلیس در کنار آمریکا قرار خواهد گرفت تا رفتارهای غیر دیپلماتیک انگلیسی ها مخصوصا با خبرنگاران در تهران همه نشان می دهد که انگلیسی ها تصمیم ندارند با ایران روابط دو جانبه متقارن داشته باشند بلکه هنوز آن دیدگاه قدیمی سلطه بر ایران را در ذهن خود دارند.

اگر به این ماجرا پناه دادن انگلیس به رسانه های فعال بر علیه جمهوری اسلامی را اضافه کنیم می بینیم که انگلیسی ها رفتارهایی در مقابل ایرانی ها دارند که به مراتب حتی شاید خصومت بار تر از آمریکا یا عربستان و یا حتی اسرائیل باشد.

نباید فراموش کرد که اکثر مشکلاتی که امروزه منطقه خاور میانه دچار آن هست نیز به دلیل سیاست های تاریخی انگلیس بوده.

اگر انگلیسی ها سر عرب ها کلاه نگذاشته بودند و پشت پرده به یهودی ها وعده بلفور را نداده بودند چه بسا امروزه هم یهودی ها و هم فلسطینی ها در آرامش مانند سابق با هم زندگی می کردند و ملیون ها نفر در منطقه نه کشته می شدند و نه آواره.

چه بسا حتی گروه های افراطی هم تشکیل نمی شد و جهان هم با خطر تروریسم افراط گرایان وتکفیری ها مواجه نمی شد.

به هر حال سوال اصلی این است که آیا دست ایران بسته است؟

به نظر نمی آید دست ایران بسته باشد، اما به نظر می آید که ایرانی ها تلاش دارند با سیاست خود پیش بروند و با واکنش های لحظه ای در دام سیاست های انگلیس و ایالات متحده نیافتند.

بدیهی است انتخاب زمان توقیف کشتی برای انگلیسی ها و آمریکایی ها بسیار مهم بود.

هدف اصلی آنها این بود که شرایطی ایجاد کنند فضای رسانه ای بین المللی به جای اینکه به سمت و سوی اجرای تهدید ایران مبنی بر افزایش سطح غنی سازی اورانیوم برود به سمت جنگ نفت کش ها برود.

همچنین تلاش آنها مبنی بر این بوده که به گونه ای کشورهای اروپایی را درگیر ماجرا کنند تا کسی آمریکا را متهم نکند که مسبب همه اتفاقاتی است که امروزه در این منطقه پیش می آید و خروج ایالات متحده از برجام دلیل اصلی کشیده شدن همه مسایل به آنچه امروزه مشاهده می کنیم می باشد.

احتمالا هم به این ترتیب بتوانند هرگونه تلاش اروپایی ها برای راضی کردن ایرانی ها را نیز منتفی کنند.

بدیهی است ایرانی ها تا یکشنبه ویا دوشنبه که تصمیم خود برای اجرای مرحله دوم تهدیدات خود در تعلیق بخش هایی از برجام را اعلام خواهند کرد واکنشی نشان نخواهند داد.

اما پس از آن می توان گفت هم انگلیسی ها و هم آمریکایی ها و حتی اسپانیایی ها باید لحظه شماری کنند که ایرانی ها چه واکنشی نشان خواهند داد و تا زمانی که نفت کش ایرانی در اسپانیا توقیف است شبها با چشم باز بخوابند تا ببینند چه خواهد شد.

یکی از اتفاقاتی که اخیرا پیش آمد و می توان گفت واکنش به جایی یود این بود که بلا فاصله پس از قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست گروه های تروریستی ایالات متحده مجلس شورای اسلامی سنتکام را در لیست گروه های تروریستی قرار داد تا آمریکایی ها متوجه شوند هر کنشی بر علیه سپاه انجام دهند با واکنش متقابل مواجه خواهد شد.

شاید امروزه لزوم داشته باشد مجلس شورای اسلامی وارد عمل شود و تحریم هایی را بر علیه برخی کشورها وضع کند که ایران را تحریم کرده اند.

تحریم های فوری.

مثلا مجلس شورای اسلامی می تواند اعلام کند که فروش تسلیحات به کشورهایی که در جنگ یمن شرکت دارند ممنوع می باشد و از این پس هر کشتی ای که مشکوک به حمل سلاح به بحرین یا عربستان سعودی و یا امارات باشد توقیف و بازرسی شود.

وبر اساس همین قانون داخلی ایران همه کشتی های انگلیسی و یا آمریکایی و یا اسپانیایی و یا کشورهایی که بر علیه کشتی های ایرانی اقدامی انجام می دهند توسط نیروی دریایی ایران برای بازرسی توقیف شوند و اگر تسلیحاتی حمل می کردند هم کشتی وهم تسلیحات توقیف شود.

همچنین مجلس ایران مثلا می تواند قانونی تصویب کند که عبور و مرور برخی کالا از تنگه هرمز مثل موارد حرام در دین اسلام ممنوع باشد و بر اساس آن هر کشتی ای که مشکوک به حمل چنین باری باشد توقیف گردد.

مگر آمریکایی ها و انگلیسی ها تلاش ندارند قوانین داخلی خود را بر دیگران تحمیل کنند؟

پس دیگران هم حق دارند قوانین داخلی خود را بر علیه آنها تحمیل کنند.

به این می گویند اقدام متقابل.

به هر حال باید توجه داشت که اگر هر از گاهی یک کشتی ایرانی می خواهد از تنگه جبل الطارق و یا حتی کانال سوئز عبور کند روزانه ده ها کشتی انگلیسی و اسپانیایی و آمریکایی از تنگه هرمز ودریای عمان عبور می کنند و اگر بنا باشد کشورها حق داشته باشند قوانین داخلی خود را بر دیگران تحمیل کنند این برای ایران بسیار راحت تر خواهد بود تا به جای یک کشتی چندین کشتی را توقیف کند.

مساله ای که در این ماجرا بسیار مهم می باشد این است که نفتکش گریس 1 حتی اگر حامل نفت ایران برای سوریه هم بوده (که در این مورد بحث های زیادی مطرح است) باز هم طبق مقررات بین المللی نه ایالات متحده و نه انگلیس ونه اسپانیا حق دارند این کشتی را توقیف کنند و بالطبع خودداری ایران از نشان دادن واکنش متناسب می تواند این امکان را ایجاد کند که اینها مجددا دست به چنین کاری بزنند و عملا صادرات نفت ایران را به صفر برسانند.

به همین دلیل قطعا باید بزودی منتظر واکنش ایران به این ماجرا بود.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک