06:16 19 ژوئیه 2019
سازمان کنفرانس اسلامی در راه نابودی

سازمان کنفرانس اسلامی در راه نابودی

© Sputnik / Mikhail Voskresenskiy
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
عماد آبشناس
0 235

پس از جنگ جهانی دوم بسیاری از مردمان جهان امیدوار بودند تا با تشکیل مجامع بین المللی بتوان اختلافات کشورهای جهان را در این مجامع حل وفصل نمود و بنوبه خود این مجامع بتوانند ابزار قدرتی شوند برای جلوگیری از جنگ و درگیری و خونریزی و طبیعتا احقاق حق کشورها.

اما طی سالهای متمادی برخی کشورها با استفاده از ابزار های مختلف مخصوصا قدرت مالی و نفوذ سیاسی تلاش کردند بر تصمیمات این مجامع بین المللی تاثیر بگذارند و همین تاثیر گذاری منجر شده این مجامع به مجامعی بی خاصیت و اختصاصی تبدیل شوند.
برخی تصور می کنند که سازمان ملل تحت تاثیر ایالات متحده می باشد اما این تشکیلات آنقدر خوار و ذلیل شده که دبیر کل سابق آن آقای بان کی مون مجبور می شود اعتراف کند تشکیلات این سازمان به دلیل واهمه از قطع کمک های عربستان سعودی جرئت خواندن بیانیه قتل عام کودکان یمنی توسط ائتلاف سعودی را ندارد.

تلاش عربستان سعودی برای کنترل مجامعی که در آن عضویت دارد و سوق دادن آنها به سمت وسوی سیاست های این کشور منجر شده هر تشکیلاتی که این کشور در آن عضویت دارد به قهقرا کشیده شود.
از ائتلاف کشورهای عرب حوزه خلیج فارس موسوم به شورای همکاری که امروزه دیگر وجودی عملی ندارد تا اتحادیه عرب که تجزیه شده و امروزه سازمان کنفرانس اسلامی که به دلیل لجبازی های عربستان سعودی به سمت قهقرا پیش می رود.
خودداری پادشاه عربستان سعودی از انجام تعهدات تشریفاتی خود مبنی بر دعوت از رئیس جمهوری ایران برای شرکت در اجلاس سران سازمان کنفرانس اسلامی به نوعی توهین به کل سران کشورهای اسلامی به حساب می آید.
شاید برخی این رفتار را نشأت گرفته از تفکر بادیه نشینی هیات حاکمه عربستان سعودی بدانند اما به هر حال باید توجه داشت که اگر میزبان به خود اجازه دهد چنین رفتاری را به دلیل مسایل شخصی با کشوری انجام دهد می تواند همین رفتار را فردا با دیگران نیز انجام دهد.
بسیاری شاید بدانند که بهانه ایجاد سازمان کنفرانس اسلامی به آتش کشیده شدن مسجد الاقصی بود و در آن زمان وزیر دفاع وقت اسرائیل موشه دایان گفت:"حتی اگر این کنفرانس اعلام جهاد هم کند تصور نمی کنم اعراب جسارت جنگ با اسرائیل را داشته باشند".
در همان زمان بسیاری از رهبران کشورهای عربی مانند جمال عبد الناصر عربستان سعودی را عامل اسرائیل و ایالات متحده می دانستند و بهانه تشکیل این کنفرانس را زاییده طرح های آمریکایی صهیونیستی جهت ایجاد تفرقه میان کشورهای عربی (پان عربیسم) که در حال جنگ با اسرائیل بودند می شناختند.
در واقع اولین قدم جهت تشکیل این کنفرانس هم در ملاقات ملک فیصل با شاه ایران سال 1344 در تهران برداشته شد و طرفین در اعلامیه ای تمایل خود برای فراخوانی سران کشورهای اسلامی جهت ایجاد کنفرانسی برای بحث مسایل مربوط به کشورهای اسلامی را مطرح کردند.
همانگونه که پیشتر هم گفتیم بهانه تشکیل سازمان کنفرانس اسلامی به آتش کشیدن مسجد الاقصی بود اما تنها کاری که این تشکیلات از زمان تشکیل خود تا به امروز انجام داده صدور بیانیه بوده و تا به حال هیچ قدمی برای حل مشکل مردم فلسطین بر نداشته.
همین رویکرد این سازمان که به دلیل تاثیر کشورهای مرتجع عرب بر تصمیمات آن می باشد موجب آن می شود که بسیاری باور داشته باشند حرف های مرحوم جمال عبد الناصر کاملا صحیح بود.
امروزه نیز در حالی که مهم ترین مساله جهان اسلام بحث توطئه قرن ونابودی ماجرای فلسطین می باشد وقطعا ماجرای دوم تهدیدات وتحریم های ایالات متحده بر علیه یک کشور اسلامی و آن ایران است می بینیم که عربستان سعودی کشورهای اسلامی را برای مقابله با ایران به مکه دعوت می کند.
طبق مبانی تاسیس این سازمان کشورهای اسلامی می بایست برای وحدت صف در این اجلاس شرکت کنند و نه برای تفرقه و یا اینکه بخواهند طرف یکی بر علیه دیگری را بگیرند.
اگر واقعا رهبران کشورهای اسلامی به دنبال حل مشکلات جهان اسلام بودند شاید بهترین کاری که اعضای این سازمان می توانستند انجام دهند این بود که هم ایران و هم عربستان را دعوت می کردند تا سر میز گفتگو بنشینند و همه اختلافات خود را روی میز بگذارند و رهبران دیگر کشورهای اسلامی به چانه زنی با دو طرف بپردازند تا طرفین را به آشتی وا دارند.
طی همین هفته اخیر ایران به اشکال مختلف چراغ سبز برای گفتگو با کشورهای عرب حوزه خلیج فارس نشان داد و وزیر امور خارجه ایران حتی پیشنهاد پیمان عدم تعرض را مطرح کرد.
چرا رهبران کشورهای اسلامی نباید اصلا همین بحث امضای پیمان عدم تعرض میان همه کشورهای اسلامی با یکدیگر را به بحث بگذارند.
اگر همه کشورهای اسلامی چنین پیمانی را با یکدیگر تحت سقف سازمان کنفرانس اسلامی به امضا برسانند دیگر بهانه ای برای ترس و واهمه از یکدیگر وجود نخواهد داشت و همه کشورهای اسلامی می توانند متعهد شود که با هم مجری چنین پیمانی بر علیه هر کشوری که تخلف کند خواهند بود.
چرا نباید رهبران این کشورها در مورد اینکه چگونه به وحدت اسلامی برسیم و کشورهای اسلامی به اتحادیه تبدیل شوند و مرزها میان این کشورها برداشته شود بحث کنند؟
چرا نباید سازمان کنفرانس اسلامی تلاش کند کشورهای اسلامی مانند اروپایی ها همه اختلافات تاریخی خود را به تاریخ بسپارند و به سمت وحدت با یکدیگر پیش بروند و با یکدیگر متحد شوند بازار واحد تشکیل دهند، پول واحد، اقتصاد واحد، سیاست واحد، ملت واحد و پارلمان واحد و ارتش واحد و…
ملت های مسلمان با هم مشکلی ندارند و آرزو دارند با هم متحد شوند این برخی سران هستند که دست نشانده دشمنان مسلمانان هستند تا اجازه ندهند این وحدت اسلامی به وجود آید.
آیا بهتر نیست در این کنفرانس علاوه بر ماجرای توطئه قرن و تهدید ها و تحریم های ایالات متحده بر علیه یک کشور اسلامی در مورد ماجرای شرایط افغانستان به دلیل اشغال آن توسط ایالات متحده و یا عراق و یا سوریه و یا یمن و یا لیبی و یا… بحث کرد و سرای کشورهای اسلامی تلاش کنند طرحی برای حل مشکلات مسلمانان پیدا کنند؟
متاسفانه رویکرد عربستان سعودی در تسلط بر سازمان کنفرانس اسلامی می تواند منجر به آن شود که این سازمان مانند دیگر تشکیلاتی که عربستان سعودی عضو آن است به نابودی کشیده شود و همین امید آخر مسلمانان نیز از بین برود.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک