15:25 07 دسامبر 2019
صف آرایی آمریکا و روسیه در کاراکاس

صف آرایی آمریکا و روسیه در کاراکاس

© Sputnik / Eva Marie Uzcategui
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
0 233

دو ماه پیش مقام های واشنگتن فروپاشی سریع رژیم مادورو را بی چون و چرا پیشگویی کردند و حالا در باره رویارویی طولانی که فرجام آن معلوم نیست صحبت می کنند.

اسپوتنیک به نقل از واشنگتن پست می نویسد: نیکلاس مادورو رئیس جمهورونزوئلا که به عقیده بسیاری از ساکنان نیمکره غربی یک شخص نامطلوب است قصد ندارد کاخ ریاست جمهوری در کاراکاس را ترک کند. با وجود بحران اقتصادی عمیق، ویرانی و خروج بی سابقه پناهجویان، ارتش قدرتمند کشور همچنان از او طرفداری می کند و هر چند که بیش از 50 کشور آماده هستند که خوان گوایدو را به عنوان رئیس جمهور موقت برسمیت بشناسند، اما مادورو مثل سابق بر حمایت مقتدر متحدین — چین، ترکیه و به ویژه روسیه متکی است.

عجالتا کرملین او را ناامید نکرد. کرملین با کمکرسانی به پالایش نفت خام سعی می کند وضعیت شرکت دولتی نفت ونزوئلا تحریم شده توسط آمریکا را تسهیل کند. روسیه همچنین تحویل گندم و داروهای ضروری را به این کشور افزایش می دهد. هفته گذشته یک دیپلمات عالی رتبه روسیه در کاراکاس گفت که هیئت ونزوئلا در دیدار عنقریب از مسکو، در مورد سرمایه گذاری های روسیه در صنعت معدن، کشاورزی و حمل و نقل ونزوئلا صحبت خواهد کرد.

با این حال، حوادثی که در اواخر ماه مارس رخ داد، واشنگتن را برآشفته کرده است. دو فروند هواپیمای حامل حدود صد نفر نیروی نظامی روسیه در ونزوئلا فرود آمدند. گزارش شده است که آنها برای کمکرسانی به سرویس سیستم پدافند هوایی اس — 300 آمدند که ممکن است بر اثر موارد بیشتر شده خاموشی های برق در ونزوئلا از کار بیفتند. پیش از این در مورد ورود نظامیان شرکت خصوصی روسی به ونزوئلا گزارش شده بود. آنها ظاهرا مسئول امنیت رژیم درحال تکان هستند. مخالفان مادورو به غیظ آمدند.

ارنستو آرائوژو (Ernesto Araujo)، وزیر امور خارجه برزیل گفت: "همه چیزهایی که رنج مردم ونزوئلا را افزایش می دهد باید متوقف شود." جان بولتون مشاور امنیت ملی کاخ سفید، روز جمعه گفت: ورود نیروهای روسی با تجهیزات به ونزوئلا "تحریک" و "تهدید مستقیم به صلح و امنیت منطقه است. آمریکا تلاش های مادورو جهت تحکیم موقعیت خود با کمک نیروهای خارجی را محکوم می کند. مادورو از این پشتیبانی نظامی فقط برای سرکوب بیشتر مردم ونزوئلا استفاده خواهد کرد".

با این وجود، طرف روسی، این انتقادها را رد کرده اعلام نمود که در مطالقت کامل با موافقتنامه های نظامی- فنی حاصله بین مسکو و کاراکاس عمل می کند. دمیتری پسکوف، سخنگوی ریاست جمهوری، در واکنش به واشنگتن گفت: "ما معتقدیم که کشورهای ثالث نباید در روابط بین روسیه و ونزوئلا مداخله کنند و باید به حق همکاری کشورها احترام بگذارند. وی با تأکید بر اینکه "روسیه به هیچ وجه در امور داخلی ونزوئلا مداخله نمی کند "، افزود: "در مورد ایالات متحده می شود گفت که آنها در بسیاری از نقاط جهان حضور دارند و هیچ کس به آنها نمی گوید که در کجا قرار داشته باشند و کجا نباید باشند".

روسیه و چین بازهم از مادورو حمایت می کنند و اما مخالفان آمریکایی به شدت از او نقد می نمایند. در سرمقاله نشریه آمریکایی "وال استریت ژورنال" راستگرا آمده است:

"پوتین در ونزوئلا سوریه جدید را راه انداخته است." این نشریه به مداخله کرملین در سوریه به طرفداری از بشار اسد اشاره کرده نوشت که این مداخله موجب تغییر سیر جنگ داخلی در سوریه شد. مسکو بار دیگر فرصت طلبی خود را به نمایش گذاشته، این دفعه خیلی دور از مرزهای خود. ورود نظامیان روسی به کاراکاس نشان می دهد که مسکو آماده است به طرفداری از مادورو دست به اقدام بزند، آن هم در زمینه اظهارات جنگجویانه ترامپ در این باره که واشنگتن مداخله نظامی در آن کشور را بعید نمی داند.

راس دالِن (Russ Dallen) مدیر عامل شرکت دلالی فلوریدا "کاراکاس کاپیتال مارکتس" (Caracas Capital Markets) می گوید: "این یک دور بازی شطرنج عقیدتی است. ونزوئلا اصلا از خطوط تدرکاتی شان دور است. ظاهرا این شانس بدکاری برای عمو سام در نزدیکی مستقیمش است."

علاقه روسیه به ونزوئلا همچنین دارای دلایل پولی است. بدهی ونزوئلا به وزارت دارایی روسیه بابت تحویل اسلحه و محصولات کشاورزی حدود 3.1 میلیارد دلار است. 2 میلیارد دلار دیگر ونزوئلا به Rosneft بدهکاراست. بنابراین اگر حکومت کاراکاس به دست مخالفان مادورو، که توسط ایالات متحده پشتیبانی می شود بیفتد، سرمایه گذاری های روسیه تحت خطر قرار می گیرد.

با این حال اکثر متخصصان بر این باورند که آسیب مالی به کرملین اهمیت کمتری نسبت به اعتبار بین المللی دارد. ژنرال والری گراسیموف، استراتژیست نظامی روسیه، در یک کنفرانس در اوایل سال جاری، اقدامات ایالات متحده در ونزوئلا را بخشی از یک برنامه عظمت طلبی جهانی بزرگ دانست، که "براندازی دولت های نامطلوب و تخریب حاکمیت آنها را" ایجاب می کند. به نظر وی، مسکو در ونزوئلا، قادر است از دیدگاه خود در مورد سیستم بین المللی دفاع کند.

با این وجود، این جراین — خطربرانگیز است. دمیتری ترِنین، رئیس مرکز مستقل کارنگی مسکو، گفت: "این درک وجود دارد که ونزوئلا یک آزمایش جدی است که آیا روسیه آماده دفاع از منافع خود در مقیاس جهانی می باشد یا نه."

فیودور لوکیانوف تحلیلگر سیاست خارجی روسیه گفت:

"مسکو از نظر سیاسی و اخلاقی از کاراکاس حمایت می کند، اما روسیه نمی تواند یک نیروی مسلح را به آنجا بفرستد. این اصلا چیزی غیر واقعی است."

با وجود همه لفاظی های شدید اللحن مقام های آمریکایی، از جمله اشاره به دکترین مونرو قرن نوزدهم ("آمریکا برای آمریکایی ها"- ضمیمه مترجمین)، دولت ترامپ بیم آن دارد که آتش سرایت کند. دیوید سنجر (David Sanger) از نیویورک تایمز می گوید: "علیرغم یادآوری های معمول که" همه گزینه ها در نظر گرفته می شود "، هیچ کس به طور جدی مداخله نظامی را در نظر نمی گیرد. زیرا این گونه اقدام ها در آمریکای لاتین اغلب با شکست روبرو می شدند.

حتی بولتون سردسته کرکس های (جنگ طلبان) آمریکا آرزوهای خود را محدود کرده و در مصاحبه با رویترز گفت: "من می توانم به شما اطمینان دهم که چیزهای زیادی در آنجا اتفاق می افتند که همه از آن با خبر نیستند. اپوزیسیون تماس های دائمی با بسیاری از دریاسالارها و دیگر طرفداران مادورو را برقرار می کند. قدرت مادورو به اندازه کافی قوی نیست. اما پیروزی هنوز دور است. ما داریم با حکومت خودکامه مبارزه می کنیم و رسیدن به نتیجه وقت می طلبد".

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک