23:05 14 دسامبر 2019
امکان آشتی ایران و عربستان

امکان آشتی ایران و عربستان

© Fotolia / Peyman Kaiedi
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
تهیه شده توسط
4408

خبر ملاقات محرمانه آقای جابری انصاری معاون وزیر امور خارجه ایران با ثامر السبهان وزیر مشاور عربستان در عراق به یکباره در راس اخبار رسانه های بین المللی قرار گرفت.

هنوز، حد اقل تا لحظه نگارش این مقاله، این ماجرا از طرف هیچ مرجع رسمی ای تایید یا تکذیب نشده اما به هر حال واکنش رسانه های منطقه ای و جهانی می تواند اهمیت این ملاقات و اهمیت آشتی میان ایران و عربستان را نمایش دهد.
بسیاری از مردم منطقه از اختلافات فیما بین ایران و عربستان خسته شده اند و قطعا امیدوار هستند که این دو کشور بزرگ اسلامی بتوانند با یکدیگر آشتی کنند تا بسیاری از معضلات منطقه ای که بر اثر این اختلافات بوجود آمده و مسلمانان را به جان هم انداخته حل و فصل شود.
قطعا اسرائیل و طبیعتا دنباله رو امروزه آن یعنی ایالات متحده از چنین آشتی کنانی بسیار ناراحت خواهند بود و تلاش خواهند کرد تا به هر ترتیبی شده این ماجرا را به هم بزنند.
امروزه اسرائیلی ها بیشترین سود را از اختلافات میان ایران و عربستان می برند و طبیعتا مردمان منطقه و مسلمانان بیشترین ضرر را می کنند.

منافع اسرائیل همانگونه که زمانی آقای لیبرمن در کنفرانس هرتسیلیا یک بار اظهار داشت در آن است که اختلافات درون کشورهای همسایه تا ابد ادامه یابد و مردمان کشورهای منطقه همیشه با یکدیگر درگیر باشند تا اسرائیل بتواند نفس راحتی بکشد.
در منطقه و میان کشورهای اسلامی چهار ستون بزرگ تاریخی وجود دارند ایران — عربستان سعودی — ترکیه و مصر.
برای اینکه امنیت و منافع اسرائیل تامین باشد این چهار کشور هیچوقت نباید با یکدیگر روابط خوبی داشته باشند.
امروزه هم می توانیم مشاهده کنیم که به دلیل اختلافاتی که میان کشورهای عربی وجود دارد و دوری آنها از هدف اول امت عربی که بهانه تشکیل اتحادیه عرب نیز بود، یعنی آزادی فلسطین، آمریکا جسارت می کند و جولان را به عنوان بخشی از اسرائیل می پذیرد و همچنین سفارت خود را به قدس منتقل می کند و رئیس جمهوری آن انواع و اقسام توهین ها را نثار رهبران کشورهای عربی مخصوصا رهبران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس می نماید و هیچ کدام از آنها جرئت نمی کنند پاسخ او را بدهند.
قطعا اگر روابط ایران و عربستان صمیی می بود و ایالات متحده و اسرائیل نمی توانستند در میان دو کشور برادر رخنه کنند هیچ وقت سعودی ها به به رئیس جمهوری آمریکا اجازه نمی دادند چنین سخنان توهین آمیز را بیان کند و مثلا بگوید "اگر آمریکا نبود رهبران این کشورها دو هفته هم نمی توانستند روی پای خود بایستند" یا اینکه "اینها محتاج حمایت ما هستند و توان دفاع از خود را ندارند".
پس این همه تسلیحاتی که آمریکا به آنها می فروشد چی می شود؟ آموزش های نظامی نیروهای مسلح آنها به کنار.
شاید بتوان گفت بهترین مردمانی که ارزش تسلیحات آمریکایی را فهمیده اند همان مردم ایران هستند که در جنگ عراق بر علیه ایران متوجه شدند همه سلاح های آمریکایی بی ارزش است چون آمریکایی ها سلاح ها را به شکلی ساخته اند که هر از گاهی نیاز به قطعات یدکی داشته باشد و این قطعات یدکی را اگر آمریکایی ها در اختیار آنها نگذارند سلاح ها حتی ارزش فلزات وزنشان را هم ندارند.
همه کشورهای منطقه مخصوصا سعودی ها باید متوجه شوند که امنیت جزیره العرب و عربستان سعودی وثبات حکومت آنها هیچوقت با حمایت آمریکا ویا با همکاری با اسرائیل تامین نمی شود وگرنه شاه ایران تا به امروز سرجایش بود، ثبات این کشورها و امنیت آنها با همکاری منطقه ای فیما بین همه کشورهای منطقه تامین می شود.
اگر ایران و عربستان روابط دوستانه و صمیمانه با هم داشته باشند هیچ دشمنی نخواهد توانست امنیت این دو کشور را تهدید کند و ایران هم بارها تاکید داشته که به دنبال روابط حسنه با عربستان سعودی می باشد.
به هر حال شاید بحث این ملاقات یک صحیح نباشد و شاید هم صحت داشته باشد اما همین که مساله این ملاقات مطرح شد همه متوجه شدند که چه قدر کشورهای منطقه به آشتی ایران و عربستان نیازمند هستند چون این آشتی نه فقط روی روابط ایران و عربستان سعودی تاثیر خواهد گذاشت بلکه روی بسیاری از مسایل منطقه ای تاثیر خواهد گذاشت و مشکلات عدیده ای را در منطقه حل خواهد کرد.
می توان گفت امروزه شرایط برای این آشتی کنان بسیار مساعد است و هم ایرانی ها و هم سعودی ها به این نتیجه رسیده اند که ادامه این اختلافات دیگر بس است.
نکته اصلی در این است که هر دو طرف باید تلاش کنند گذشت داشته باشند واختلافات را پشت سر بگذارند و بیش از اینکه روی اختلافات تمرکز کنند روی مشترکات تمرکز کنند.
در پایان باید گفت که در علم سیاست چیزی به نام غیر ممکن وجود ندارد و تنها چیزی که غیر ممکن است ادامه خصومت دو همسایه و کشور برادر است.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک