05:23 19 سپتامبر 2018
ایران ناموس ماست

ایران ناموس ماست

© AP Photo / Ebrahim Noroozi
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
عماد آبشناس
1415

گویند بهلول نزد قاضی رفته بود تا زنش را طلاق دهد یکی از دوستانش او را دید و پرسید عیب و ایراد زنت چیست که میخواهی طلاقش بدی، بهلول در جواب گفت دوست عزیز مگه می شود آدم پشت سر ناموس اش حرف بزند که من پشت سر زنم حرف بزنم؟

عاقل دیوانه جمله ای را مطرح کرد که در بسیاری از موارد می تواند صدق کند.
بهلول مطمئن بوده که دوست اش قرار نیست مشکلی از مشکلات وی وهمسرش را حل کند و قطعا در صورتی که در مورد عیب های همسرش حرفی به زبان آورد فقط بهانه ای می شود برای آن دوست تا وی و زنش را شماتت کند و لا غیر.
به شرایط امروز ما و مملکتمان فکر می کردم.
بدیهی است که اگر ما در مورد مشکلات خود صحبت نکنیم مسئولین به فکر حل آنها نخواهند افتاد و قطعا باید انتقادات خود رابه هر وسیله ای که در اختیار داریم به گوش مسئولین برسانیم اما در برخی شرایط مشاهده می شود که برخی شروع می کنند با رسانه های بیگانه صحبت کردن و در بسیاری از موارد مسایلی را مطرح می کنند که اصلا در مملکت وجود ندارد یا مشکلاتی را دو چندان می کنند و مطرح می کنند.
حتی در برخی شرایط شخصیت های سیاسی در درگیری های سیاسی خود چنین کارهایی را انجام می دهند و منافع ملی را خرج منافع جناحی و یا موقعیت های خود می کنند.
سوالی که مطرح است این می باشد که آیا این رسانه های بیگانه دوست مان به حساب می آیند و قرار است مشکلی از مشکلات ما را حل وفصل کنند و یا اینکه دشمن هستند و به دنبال شماتت می باشند و حرف های ما را می گیرند و یک کلاغ چهل کلاغ می کنند و تحویل بقیه می دهند و از اینکه ما با مشکلات مواجه هستیم خوشحال تر می شوند.

زمانی که بحث گفتگو های هسته ای مطرح شد بسیاری تلاش داشتند وضعیت مملکت را بسیار نابسامان نشان دهند و حل همه مشکلات را به توافق هسته ای ربط دهند.
در برخی شرایط هم آنقدر غلو می کردند که همه انگشت به دهان می ماندند.
برخی نیز به دلیل غیض و ناراحتی ای که از دولت یا دولت های قبلی داشتند تلاش می کردند به این شکل غیض و غضب خود را تخلیه کنند.
غافل از اینکه دشمنان ریز به ریز این صحبت ها را ضبط می کردند و در توافقات هسته ای بر علیه خودمان از آن استفاده می کردند و توافقی که ممکن بود ظرف چند ماه به دست آید چند سال بعد به دست آمد و اجرای این توافق که امروزه می بینیم چه شده.
همچنین برخی از اینها باور پیدا کردند که امتیازاتی را که در توافق هسته ای دریافت کردند کم بود و باید امتیازات بیشتری از ایران بگیرند و با یک تبانی واضح میان آمریکا و اروپا تلاش دارند باز هم از ایران امتیاز بگیرند.
طبیعتا بیشترین فشار در این ماجرا متوجه مردم شده و می شود.
اینکه دولت آمریکا ادعا کند می خواهد با اعمال تحریم ها دولت ایران را تحت فشار قرار دهد می تواند جوک روز به حساب آید چون فقط مردم ایران هستند که در فشار می باشند.
امروزه همه یقین دارند که حتی اگر با ایالات متحده پای میز مذاکره بنشینند و حتی ایرانی ها امضا دهند که همه خواسته های آمریکا را اجرا خواهند کرد محال است که آمریکا دست از سر ایران بردارد و به رفتارها و تحریم های خود بر علیه ایران ادامه خواهد داد چون هدف اصلی آمریکا رسیدن به صلح و دوستی با ایران نیست، در نهایت می توان از تجربه قذافی و لیبی درس گرفت.
پس تنها راهکار موجود در مقابل ایرانی ها امروزه مقاومت ورویارویی است.
قطعا تنها هدف ایالات متحده هم این است که مردم از دولت و نظام خود ناراضی شوند و در نهایت آنها را به سمت سرنگونی نظام و بر هم زدن مملکت سوق دهد.
خیلی سخت نیست تصور کرد که در صورت رسیدن ایالات متحده به اهداف خود آیا شرایط ما شبیه شرایط کشورهای همسایه مان خواهد بود یا بد تر.
بدیهی است تا زمانی که وحدت ملی در ایران وجود داشته باشد دشمنان به دنبال برهم زدن وحدت ملی ما باشند و پس از برهم زدن وحدت ملی به دنبال تجزیه مملکت باشند چون ایرانی به این بزرگی و اقتدار را نمی خواهند.
حال باید فکر کرد که با این شرایط آیا صحیح است که ما نیز آب به آسیاب دشمن بریزیم و یا اینکه از ناموس خودمان حفاظت کنیم و کاری کنیم دشمن در غیض خود غلط بزند وبه هدف خود نرسد.

 

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک