00:29 24 ژوئن 2018
فرجام نشست ترامپ و اون بر برجام

فرجام نشست ترامپ و اون بر برجام

© AFP 2018 / Saul Loeb
گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
عماد آبشناس
0 323

رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا در شرایطی پای یک تفاهم نامه با کره شمالی دشمن دیرینه آمریکا را امضاء کرد که چند هفته قبل تر یک توافق نامه بین المللی در مورد برنامه هسته ای ایران و ده ها توافقنامه های بین المللی با متحدین بالقوه کشورش را زیر پا گذاشت.

هنوز معلوم نیست که آقای ترامپ تا چه مدتی پایبند امضای خود باقی خواهد ماند اما سابقه او و کشورش نشان داده که خیلی نمی توان روی امضای رئیس جمهوری ایالات متحده و یا دولت این کشور اعتباری قایل شد.
قطعا کره شمالی هم این ماجرا را مد نظر قرار داده و رهبری آن آنقدر ساده لوح نیست که پس از سخنان مشاور امنیت ملی کاخ سفید، در مورد نقشه مشابه لیبی آمریکا برای مذاکره با کره شمالی، در دام آمریکا گیر کند.
با توجه به این شرایط پس چرا کره شمالی حاضر شد پای میز مذاکره با آمریکا بنشیند؟

می توان گفت خروج ایالات متحده از برجام و بد عهدی های آن در مورد توافق نامه های بین المللی دیگر بهترین مشوق برای نشستن کره شمالی پای میز مذاکره به حساب می آید.
علیرغم جوان بودن رهبر کره شمالی اما وی توانسته پس از به قدرت رسیدن ثابت کند که سیاستمداری بسیار مقتدر و زیرک است و در شرایطی انواع و اقسام فشارها بر کشورش وارد می شود پای میز مذاکره با رئیس جمهوری ایالات متحده نشست تا به جهان بگوید کره شمالی به دنبال صلح است و با وعده نابودی زرادخانه هسته ای طی پانزده سال برای کشورش یک فرصت جدید خرید.
به احتمال زیاد آقای اون امیدوار است ترامپ مانند قبل زیر وعده و وعیدها و امضاهای خود بزند و طبیعتا ایالات متحده محکوم شود و فشار ها بر کره شمالی کم شود.
کره شمالی در حال حاضر در شرایط سیاسی ای قرار دارد که ایران قبل از برجام قرار داشت اما باید توجه داشت شرایط اقتصادی ایران هیچوقت حتی قبل از برجام هم مشابه شرایط کره شمالی نبود.
در حال حاضر و علیرغم شرایط بسیار سخت اقتصادی اما شرایط سیاسی ایران بسیار قویتر از قبل است چه از لحاظ حمایت های بین المللی چه از لحاظ موقعیت ژئوپولیتیک و موقعیت همپیمانان آن.
توجه داشته باشید زمانی ایران وارد مذاکرات هسته ای شد که کل جهان ایران را تحریم کرده بودند، بغداد و دمشق در حال سقوط بودند و ایران در محاصره سیاسی و اقتصادی و نظامی قرار داشت.
امروزه در زمینه سیاسی به جز سه چهار کشور هیچ کشوری از موضع ایالات متحده حمایت نمی کند و همه از موضع ایران حمایت می کنند.
همپیمانان ایران توانسته اند گروه های تروریستی و وابسته به ایالات متحده و متحدانش را در سوریه و عراق از بین ببرند واز تهران گرفته تا بیروت متحدان ایران دست بالاتر را دارند.
از نظر اقتصادی نه فقط کشورهای بزرگ اقتصادی جهان حاضر نیستند با ایالات متحده در تحریم ایران همراهی کنند بلکه شرایط پر تشنج جنگ اقتصادی ای که آقای ترامپ حتی با متحدین ایالات متحده راه انداخته این نوید را به ایران می دهد که از سر لجبازی با ترامپ هم که شده بسیاری از کشورها در مقابل تحریم های ایالات متحده ایستادگی خواهند کرد.
نمی توان تصور کرد که شرایط اقتصادی ایران سخت نباشد مخصوصا که برخی کشورهای عربی ثروتمند جنگی اقتصادی تمام عیار بر علیه ایران راه انداخته اند و تلاش دارند با تحریم های ایالات متحده بر ایران فشارهای اقتصادی بر ایران را افزایش دهند و امید دارند حالا که نمی توانند از روش های سنتی برای رویارویی با ایران استفاده کنند از روش های نوین جنگ اقتصادی و رسانه ای بر علیه ایران استفاده کنند.
به هر صورت همه این مسایل نشان می دهد که شرایط ایران و کره شمالی در بسیاری از موارد با هم متفاوت است و اینکه آقای ترامپ یک تفاهم نامه با رهبر کره شمالی امضاء کرده دلیلی نمی شود ایران هم مجبور شود پای میز مذاکره با آمریکا بر اساس خواسته آمریکا بنشیند.
آقای ترامپ گفته بود که شرایط ایران در چند ماه اخیر فرق کرده، باید گفت بله فرق کرده اما نه در راستای آن چیزی که آمریکا می خواهد بلکه به سمت مخالف.
اگر همین چند ماه قبل تر برخی بودند که باور داشتند از طریق مذاکره و دیپلماسی و گفتگو می توان اختلافات فیما بین ایران و ایالات متحده را حل کرد امروزه دیگر این افراد در اقلیت قرار گرفته اند و اکثریت در ایران باور دارند که به آمریکا نمی توان اعتماد کرد و اعتباری به آن نیست.
امروزه اکثریت مردم ایران متوجه شده اند که هر بلایی سرشان می آید از زیر سر آمریکا و متحدانش است و ایرانی ها بیش از پیش برای رویارویی با آمریکا و متحدانش یکدست شده اند.
به هر حال باید صبر کرد و دید که این تفاهمنامه کی به توافقنامه می رسد و پس از آن کی به اجرا می رسد و آیا عمر ما و آقای ترامپ به دیدن نتایج این تفاهمنامه قد می دهد یا نه ولی به هر حال امیدی نیست کشوری که به توافقنامه های بین المللی مصوب سازمان ملل، که یک قانون بین المللی به حساب می آید، پایبند نیست به تفاهمنامه ای که الزام آور نمی باشد پایبند باشد، شاید هم رئیس جمهوری بعدی آمریکا بیاید و بگوید اصلا نه ترامپ را قبول دارد نه امضایش و زیر همه چیز بزند.

 

 

مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک