16:15 23 فوریه 2018
    جای سازمان ملل در سوچی خالی است

    جای سازمان ملل در سوچی خالی است

    © Sputnik/ Michael Klimentyev
    گزارش و تحلیل
    دریافت لینک کوتاه
    عماد آبشناس
    180

    حدود هفتاد سال از تشکیل سازمان ملل با هدف گسترش صلح جهانی وجلوگیری از جنگ و خشونت می گذرد اما طی این هفتاد سال یک روز در تقویم رقم نخورد که میزبان این تشکیلات در نیویورک یا بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم درگیر جنگ و خشونت و توطئه در جایی از جهان نباشد.

    امروزه دیگر همه توافق دارند که دلیل فلج بودن سازمان ملل تسلط تصمیمات ایالات متحده وهمپیمانانش بر این سازمان می باشد و سازمان ملل به جای اینکه به تشکیلاتی مافوق برای حل و فصل معضلات جهانی تبدیل شود به ابزاری برای احقاق خواسته های ایالات متحده و همپیمانانش تبدیل شده.
    از فشارهای مالی گرفته تا فشار های سیاسی و حتی خودداری از اعطای ویزا به اعضا یا هیات های نمایندگی کشورها که می خواهند در اجلاس ها و مجامع سازمان ملل شرکت کنند همه ابزاری هستند که توسط دولت میزبان یعنی ایالات متحده جهت محقق نمودن اهداف خود استفاده می گردد.

    ایالات متحده نه فقط به توافقات بین المللی در رابطه با سازمان ملل عمل نمی کند بلکه با رفتارهای خود در زیر پا گذاشتن این توافقات بین المللی موجب تشویق دیگر کشورها به زیر پا گذاشتن این توافقات می گردد.
    بسیاری از رهبران کشورهای جهان به دلیل اینکه با آمریکا مشکل دارند نمی توانند در مجامع عمومی این سازمان شرکت کنند بماند که رئیس جمهوری کشور میزبان از توهین و مسخره کردن و فحاشی و تهدید به نابودی دیگر کشورها پشت تریبیون این سازمان چیزی کم نمی گذارد.
    کشورهای غربی از بدو تاسیس سازمان ملل تلاش داشتند تا همه مقرهای تشکیلات وابسته به این سازمان فقط در کشورهای غربی باشد و به همین دلیل می بینید که پایگاه های مادر همه تشکیلات سازمان ملل در نیویورک — ژنو — وین — پاریس — لندن و… قرار دارد.
    چرا نباید مقر سازمان ملل و یا مقر تشکیلات وابسته به این سازمان در کشورهای دیگر قرار داشته باشد؟
    با این شرایط به نظر می آید وقت آن رسیده که کشورهای جهان به فکر باشند مقر سازمان ملل را کلا تغییر دهند و نیویورک دیگر جای مناسبی برای این کار نیست.
    مقر سازمان ملل باید در کشوری قرار داشته باشد که توسط همه کشورهای جهان مورد قبول باشد.
    امروزه اگر به شرایط سیاسی بین المللی نگاه کنیم تنها کشوری که از این شرایط برخوردار است روسیه می باشد.
    مثلا علیرغم اینکه روسیه خود یکی از طرفهای درگیر در جنگ سوریه می باشد اما می بینیم همه طرفهای درگیر نه فقط به نقش روسیه و رئیس جمهوری آن احترام می گذارند بلکه رئیس جمهوری روسیه با همه آنها بصورت مستقیم در ارتباط است.
    کشوری می تواند میزبان سازمان ملل باشد که رئیس جمهوری آن همزمان با میزبانی از (با حفظ القاب) آقای بشار الاسد و حسن روحانی و رجب طیب اردوغان می تواند با دونالد ترامپ وتمیم آل ثانی و سلمان بن عبد العزیر و بنیامین نتانیاهو و ایمانیول ماکرون و… گفتگو داشته باشد.
    میزبانی از سازمان ملل به این معنا نیست که کشوری بخواهد جایی به این سازمان بدهد بلکه به این معنی باید باشد که آن کشور عملکرد سازمان ملل را نیز تسهیل نماید و بدیهی است با شرایط موجود ایالات متحده نمی تواند فعالیت های سازمان ملل را تسهیل نماید.
    وقتی که ایالات متحده تا حدی خود طرفی در درگیری میان اسرائیل وفلسطینی ها می داند که حاضر نباشد دفتر نمایندگی فلسطینی ها در آمریکا را پذیرا باشد یا اینکه چون یکی از تشکیلات سازمان ملل مانند یونسکو تصمیماتی به نفع فلسطینی ها گرفته از این تشکیلات خارج می شود یا… آیا می توان گفت این کشور می تواند شرایط فعالیت سازمان ملل را تسهیل نماید؟
    وقتی رئیس جمهوری کره شمالی امنیت جانی ندارد تا در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت نماید و یا اینکه بسیاری از سران کشورهای جهان در ایالات متحده ممنوع الورود می باشند آیا می توان گفت این کشور میتواند شرایط فعالیت سازمان ملل را تسهیل نماید؟
    به نظر می آید امروزه زمان آن فرا رسیده تا کشورهای جهان دست به کار شوند وجای دیگری را به عنوان مقر سازمان ملل انتخاب کنند و با شرایط بین المللی موجود شاید شهر سوچی روسیه بهترین کاندیدا برای این مکان جدید باشد.

    مرتبط:

    دیدار روسای جمهور روسیه، ایران و ترکیه در شهر سوچی
    آغاز دیدار پوتین، روحانی و اردوغان در سوچی
    سران روسیه، ترکیه و ایران برای بررسی کدام مسایل در سوچی جمع می شوند؟
    ورود روحانی به سوچی
    از نامه سردار سلیمانی تا اجلاس سوچی
    دیدار روسای ستادهای کل نیروهای مسلح روسیه، ترکیه و ایران در سوچی
    روحانی و پوتین روز چهارشنبه در سوچی دیدار خواهند داشت
    مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
    کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک