00:03 23 سپتامبر 2017
    وقتی ایران پاسخ سیلی اسرائیل را با مشت می دهد

    وقتی ایران پاسخ سیلی اسرائیل را با مشت می دهد

    © REUTERS/ Mohamad Torokman
    گزارش و تحلیل
    دریافت لینک کوتاه
    عماد آبشناس
    13116391658

    چند دهه است که رهبران "به روز" کشورها متوجه شده اند تاثیر جنگ سرد برای دشمن بسیار مخرب تر از جنگ نظامی می باشد و به همین دلیل کشورهای توانمند به این عرصه ورود کرده اند و از این ابزار برای مقابله با دشمنان می پردازند در حالی که رهبران عقب افتاده از نوآوری های روز برخی کشورهای دیگر هنوز در چهارچوب سنتی مایل به استفاده از جنگ افزارهای گرم هستند.

    البته جنگ سرد وقتی موثر می باشد که پشتوانه اقتدار نظامی را داشته باشد و اگر کشوری پشتوانه دفاعی نظامی قدرتمندی نداشته باشد قطعا با قدم برداشتن در این عرصه طرف مقابل پایش را قطع خواهد کرد.
    از سوی دیگر ورود به این عرصه فقط محتاج اراده سران نیست بلکه نیازمند وجود توانمندی داخلی درون این کشورها هم هست که بسیاری از کشورها در این زمینه دچار مشکل می باشند.
    نمی توان به هیچ وجه انکار کرد که یهودی های جهان در تاریخ در این عرصه پیشتاز بودند و زمانی که هیچ کس متوجه ماجرا نبود اینان از ابزار های اقتصادی — رسانه ای — فرهنگی و فکری خود برای ورود به این عرصه استفاده کردند و خوب بر کسی هم پوشیده نیست که بسیار هم در این جریان موفق بودند.
    شاید هم اقتضای شرایط بود که یهودی ها مجبور شدند وارد این عرصه شوند. به دلیل عملکرد تاریخی شان در بسیاری از کشورها یهودی ها از ورود به عرصه های دیگر مخصوصا نظامی منع شده بودند و به همین دلیل مجبور بودند محدود به عرصه های غیر نظامی شوند.
    امروزه بزرگترین بانک ها و کارتل های مالی و رسانه های جهانی و مراکز مطالعاتی و پژوهشی و دانشگاه ها و… در جهان از آن یهودیان است.
    طبیعتا هم پس از تشکیل اسرائیل که خود را دولت یهودی می شناسد بسیاری از این امکانات به سمت آن سرازیر شد.
    در طول تاریخ بزرگترین مشکلی که همیشه یهودی ها با آن مواجه بودند آن بود که کلید برد و سود آوری حد اکثری خود در اقتصاد را احتکار و انحصار طلبی می دانستند، و عموما هم به همین دلیل بود که بسیاری از کشورها در طول تاریخ با آنها برخوردهای قهریه می کردند.
    امروزه در بسیاری از کشورها معروف است که هیچ احدی بدون کسب رضایت یهودی ها نمی تواند به پست و مقام و جایگاهی سیاسی و یا اقتصادی و یا رسانه ای برسد و بالاترین سمت های دولتی در اکثر کشورهای غربی امروزه در احتکار دست به سینه گان همین ها می باشد.
    در همین راستا یهودی ها در احتکار صنعت فناوری هم پیشتاز بودند و بزرگترین شرکت های رایانه ای جهان چه مستقیم چه غیر مستقیم در اختیار آنها است.
    در برخی موارد شاهد آن هستیم که فناوری های موجود در اسرائیل حتی در اختیار ابر قدرت ها نیست.
    مثلا همین چند ماه پیش وقتی که اف بی آن در ایالات متحده می خواست به دستگاه یکی از تروریست ها ورود کند دیدیم که مجبور شد دست به دامان یک شرکت اسرائیلی شود تا قفل آن را برایش بشکند.
    امروزه یکی از مهم ترین ابزار اسرائیلی ها در جنگ خود با دیگر کشورها امکانات تکنولوژی شان است.
    اسرائیلی ها از ابتدای ورود فناوری رایانه ای و دیجیتال بر روی آن سرمایه گذاری گسترده کردند و امروزه این فناوری نه فقط به یک منبع درآمد فوق العاده سرشار برای آنها تبدیل شده بلکه به یک جنگ افزار بسیار قوی نیز دست رسی پیدا کرده اند.
    اسرائیل از این ابزار خود هم بخوبی بر علیه دشمنان مخصوصا ایران استفاده های زیادی کرده و شاید همه بحث ویروس ستارکس نت و جاسوسی آنها از هتل محل مذاکرات ایران و 1+5 را هنوز فراموش نکرده باشند.
    چند سال پیش بحث حمله نظامی به تاسیسات هسته ای ایران بدون توجه به فاجعه انسانی و زیست محیطی ای که ممکن است پیش آید در اسرائیل داغ بود و حتی نخست وزیر آن سه بار دستور حمله را صادر کرد (طبق گفته ایهود باراک وزیر جنگ وقت اسرائیل) و هر سه بار ارتش از دستورات سرپیچی کرد.
    بسیاری این بحث مطرح شده را شنیدند اما متوجه نشدند که چرا ارتش اسرائیل از انجام دستورات سرپیچی کرد.
    هر بار چند روز مانده به شروع عملیات عکس هایی با پست به دست مقامات نظامی و امنیتی اسرائیلی می رسید که مراکز حساس و حیاتی اسرائیل از نیروگاه هسته ای دیمونا گرفته تا مراکز نگاهداری بمب های هسته ای و فرودگاه ها و مراکز نظامی اسرائیل را نشان میداد.
    این عکس ها با پهباد از فاصله چند ده متری گرفته شده بود و هر بار عکس ها نزدیک تر و دقیق تر از عکس های قبلی بود.
    پیغام واضح بود.
    علیرغم همه فناوری های جدیدی که در اختیار اسرائیل بود پهباد های ایرانی توانسته بودند به فاصله چند ده متری مراکز حساس آن برسند، اینبار هدف فقط عکس گرفتن بود اما ممکن است دفعه بعد این پهبادها به جای دوربین عکاسی یا خود موشک حمل کنند و یا موشک های دیگر را به سمت این مراکز هدایت کنند.
    عملیات بلا فاصله متوقف شد.
    اسرائیلی ها به دست و پا افتادند تا متوجه شوند چگونه این پهباد ها به آنجا رسیده.
    در کل ماجرا یک ابهام وجود داشت.
    آیا ایرانی ها قبل از عملیات به اطلاعاتی در مورد تصمیم اسرائیلی ها به حمله دست رسی پیدا کرده بودند یا اینکه ارسال این عکس ها همزمان با طراحی برای انجام عملیات تصادفی بوده؟
    اگر ماجرا فقط یک بار اتفاق می افتاد ممکن بود ماجرا تصادفی باشد اما وقتی ماجرا سه بار سر به زنگاه تکرار شود دیگر تصادفی در کار نیست.
    پس اطلاعات از کجا و چگونه درز کرده؟
    تحقیقات مفصل شروع شد و پس از چند سال تحقیقات مفصل چند روز پیش اسرائیلی ها متوجه شدند که ایرانی ها ویروسی را در سیستم های ارتباطی آنها نصب کرده اند که از سد همه سیستم های امنیتی آنها گذشته و از طریق سیستم های مخابراتی به درون اکثر گوشی ها و تجهیزات سربازان و افسران و مقامات امنیتی و اطلاعاتی و سیاسی آنها نفوذ کرده و همه تجهیزات ارتباطی و هوشمند موجود در منازل آنها را آلوده کرده و در حالی که اسرائیلی ها متصور بودند در برجک امن در حال رصد ایرانی ها می باشند این ایرانی ها هستند که سایه به سایه آنها را رصد می کنند.
    ودر نهایت برای اینکه آبرو و حیثیت توانمندی های فناوری عالی اسرائیل از بین نرود آنها اعلام کردند که حماس این ویروس را در دستگاه های سربازان اسرائیلی نفوذ داده.
    برای همه عیان است که منظور از حماس در این ماجرا ایران می باشد.

    مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
    کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک