گزارش و تحلیل
دریافت لینک کوتاه
132

دولت افغانستان در‌واقع از تلاش‌های برقراری مصالحه با طالبان صرف نظر کرده و «در همه جبهه ها» به تعرض پرداخت.

روز یک‌شنبه در کابل 6 عضو جنبش طالبان، القاعده و گروه حقانی به دار آویخته شدند که به اتهام قتل برهان الدین ربانی رئیس جمهور پیشین افغانستان و محمد لغمانی رئیس سابق سرویس اطلاعات به ترتیب در سال‌های 2011 و 2009 زندانی شده بودند. این تصمیم دولت افغانی تجلی بارز خودداری از سیاست مصالحه با طالبان است که در طول چند سال اخیر دنبال می شد. عمل تروریستی 19 آوریل در کابل که بر اثر آن 64 نفر کشته و بیش از 300 نفر مجروح شدند برای اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان نقطه عطف شد. اشرف غنی اعلام کرد:

«زمان عفو ناموجه پایان یافت و باید در تمام جبهه ها به تعرض برداخت».

سازمان های بین‌المللی این اقدام مقامات کابل را محکوم کردند. سازمان ملل متحد در یادداشت خود نوشت: «اثبات مطمئن از اینکه اعدام وسیله مطمئن جلوگیری از ارتکاب جنایات است وجود ندارد». عفو بین‌المللی اعلام کرد:

«تمایل به مجازات سریع جنایات وحشتناکی که این افراد مرتکب شدند به این کشور امنیت بیشتری نبخشیده و پیروزی در جنگ داخلی را نزدیکتر نخواهد کرد. ذبیه الله مجاهد نماینده طالبان در اثبات این سخنان گفت که «انتقام از قتل برادرانمان «بی ردنگ و خونین» خواهد بود زیرا در اردوگاه هایمان تعداد زیاد نظامیان افغانی و اتباع خارجی نگه داشته می‌شود و ما می‌توانیم با کشتن آن‌ها انتقام بگیرد».

وضیعت مقامات افغانی پس از خروج بخش اساسی یگان های ناتو از افغانستان در آخر 2014 وخیم شد. در این کشور تنها 12 هزار نظامی ائتلاف باقی مانده که رسما خود را مشاور نظامی می نامند. در گزارش پنتاگون که این روزها افشا شد گفته شده که آن‌ها مجبورند همراه با سربازان افغانی در جبهه بجنگند زیرا دستور های دقیقی از پنتاگون دریافت نمی کنند. یک نظامی که هویت خود را فاش نکرد در تفسیر آن گزارش به خبرگزاری Reuters گفت که:

«در واشنگتن هیچ‌کس مایل نیست اذعان کند که وضع امور در افغانستان بدتر می‌شود و سربازان آمریکایی در آنجا هر روز می جنگند».

افراد نیروی ویژه که در افغانستان نقش مربی ایفا می‌کنند در صحبت با آن خبرگزاری این اطلاع را تأیید کرده افزودند که پنتاگون به سؤالاتشان در باره حدود اختیارات آن‌ها در محاصره کندز ساده جواب نداد و در نتیجه آمریکایی ها از وظایف خود پس از خروج یگان های ائتلاف فراتر رفته و دوش به دوش افغان ها جنگیدند.

افزایش کمک‌ به طالبان از طرف پاکستان که رسما مخالف این جنبش است به موفقبت های طالبان مساعدت می کند. در شماره 8 مه نشریه آمریکایی The National Interest سخنان ارم الله صالح رئیس پیشین مدیریت ملی امنیت افغانستان در 2004- 2010 منتشر شده که گفته است:

«ما اسناد جدی در مورد این امر را در دست داریم حاکی از این که پاکستان در طرف طالبان می جنگد. بعلاوه در زندان های ما چند نفر از نظامیان پاکستانی محبوس اند. حالا دیپلمات های ما در حال تهیه اسنادی خطاب به سازمان ملل در این مورد هستند».

اشرف غنی در پیام 25 آوریل خطاب به اسلام آباد این اطلاع را بطور غیر مستقیم تأیید کرد. وی از اسلام آباد دعوت کرد که علیه طالبان پناه یافته در خاک پاکستان به عملیات نظامی بپردازد.

نکات مطرح شده در این مقاله، نظرات و دیدگاه های شخصی نویسنده بوده و الزاماً عقاید هیئت تحریریه اسپوتنیک را بازتاب نمی دهد.

برچسب:
طالبان, افغانستان
مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
کامنت از طریق اسپوتنیککامنت از طریق فیسبوک