18:29 25 سپتامبر 2017
    آیا نسخه سوریه قابل سرایت به دیگر کشورها است؟

    آیا نسخه سوریه قابل سرایت به دیگر کشورها است؟

    © Sputnik/ Andrey Stenin
    گزارش و تحلیل
    دریافت لینک کوتاه
    عماد آبشناس
    بحران سوریه (1800)
    130472

    از شروع جنگ سوریه نسخه ایران برای حل بحران سوریه مبنی بر چهار بند بود که بعدها همین طرح با اصلاحاتی توسط روسیه نیز مطرح شد و اخیرا همان طرح در شورای امنیت سازمان ملل نیز تصویب شد.

    این ادعای بنده نیست بلکه گفته های آقای جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا است که کشورش به همراه همپیمانان خود سالها در برابر این طرح مقاومت کردند و با تصور اینکه بشار الاسد را می توان با راهکار نظامی مثل قذافی سرنگون کرد پیش رفتند، طرح آنها از سه ماه به شش ماه و سپس یک سال و تا امروز کشید و در نهایت یقین پیدا کردند که مردم سوریه مانند مردم لیبی نیستند و اجازه نخواهند داد مملکتشان به یک لیبی یا افغانستان دیگر تبدیل گردد. لجاجت آنها در ماجرای سوریه تنها به نابودی زیرساخت های این کشور و کشته شدن صدها هزار نفر و آواره شدن ملیون ها نفر انجامید.
    به هر حال در نهایت با تصویب شورای امنیت سازمان ملل مشخص شد که همان بند های مطرح شده قبلی یعنی:
    1 — آتش بس فوری میان طرف های درگیر
    2 — رساندن کمک های انسانی
    3 — گفتگو میان دولت و مخالفان
    4 — تشکیل یک دولت انتقالی و برگزاری انتخابات زیر نظر سازمان ملل
    تصویب شد.
    گو اینکه این شرایط را نمی توان در مناطقی که تحت اشغال گروه های تروریستی ای مثل داعش و جبهه النصره می باشند اعمال کرد اما به هر حال تصویب آن توسط شورای امنیت سازمان ملل می تواند یک قدم مثبت برای حل بحران سوریه به حساب آید مخصوصا که از این پس همه تلاش های بین المللی برای مقابله با تروریست ها متمرکز خواهد شد و فشار های سیاسی بر دولت مشروع این کشور کاهش خواهد یافت.
    یکی از کلیدی ترین دلایل رسیدن جامعه بین المللی به این نتیجه و تصویب این طرح در شورای امنیت سازمان ملل همکاری ای بود که میان روسیه و ایالات متحده از یک سو و ایران و عربستان سعودی از سوی دیگر بوقوع پیوست.
    تغییر رویکرد عربستان سعودی در جمع آوری مخالفین در این کشور و بیانیه آنها که بصورت دیپلماتیک تلاش داشتند راه حل سیاسی را به ادامه حضور آقای بشار الاسد گره نزنند خود بزرگترین سنگی بود که از میان برداشته شد.

     در مقابل مصاحبه آقای قشقاوی معاون وزیر امور خارجه ایران و همچنین اظهارات آقای مجید انصاری سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در مورد عربستان سعودی که طی آن پالس های مثبتی را برای عربستان سعودی ارسال کرد نشان می دهد هم ایران و هم عربستان سعودی در حال باز کردن صفحه جدیدی از روابط فیما بین دو کشور هستند، امری که به نوبه خود نوید حل بحران های زیادی در این منطقه را می دهد.
    ایرانی ها از قبل هم اعلام کرده بودند که هیچ اصراری ندارند طرح آنها به نام ایران اعمال شود و فقط حل بحران سوریه برایشان مهم است.
    در صورت ادامه این روند می توان امیدوار بود برخی چالش ها به صورت سیاسی در سطح جهان حل و فصل شوند:
    1 — بحران یمن، بر کسی پوشیده نیست که این بحران در حال حاضر به یک بن بست تمام عیار رسیده و قطعا ادامه آن برای هیچ کدام از طرفین درگیر نتیجه ای نخواهد داشت. به این دلیل احتمال زیادی وجود دارد که طرح قبلی ایران برای حل بحران یمن که تقریبا مشابه طرح ایران برای سوریه بود مجددا به جریان بیافتد و با اعمال تغییراتی جزئی حتی در شورای امنیت نیز تصویب گردد. شاید تنها تغییری را که ممکن است شاهد آن باشیم پذیرفتن حضور آقای منصور هادی و یا معاون وی آقای بلحاح در حکومت انتقالی همچون پذیرفتن حضور آقای بشار الاسد در حکومت انتقالی سوریه است.
    2 — بحران لبنان، کشوری که حدود دو سال است نه دولت و نه مجلس و نه حکومت مشروع دارد و با ماده و تبصره خود را سرپا نگه داشته. دیگر بر کسی پوشیده نیست که گره اصلی رسیدن به راه حل در لبنان همانا اختلاف فیما بین ایران و سوریه از یک طرف و ایالات متحده وعربستان و همپیمانانشان از طرف دیگر می باشد. زمزمه های زیادی طی هفته گذشته به گوش رسید که ایران وعربستان سعودی توافق کرده اند آقای سلیمان فرنجیه از همپیمانان ایران و سوریه رئیس جمهوری لبنان شود و در مقابل آقای سعد الحریری از همپیمانان عربستان سعودی ریاست دولت این کشور را عهده دار گردد و قدرت در این کشور بصورت مساوی تقسیم گردد. گو اینکه برخی طرفداران ایران در لبنان هنوز آقای میشال عون را کاندیدایی مقتدر تر می شناسند و همچنین طرفداران عربستان سعودی ترجیح دارند کرسی ریاست جمهوری در اختیار آنها باشد و یا اینکه سهم بیشتری در دولت داشته باشند. به نظر می رسد پس از توافق بر راهکاری حتی صوری برای بحران سوریه لبنان در اولویت باشد و حل بحران آن ساده تر به نظر آید، شاید هم برای تضمین عربستانی ها اصرار کنند که حل بحران لبنان همزمان با بحران یمن باشد.
    نشست وین در باره سوریه
    © AP Photo/ Brendan Smialowski
     3 — بحث عراق ، وجود گروه های تروریستی در این کشور به حضور آمریکایی ها گره خورده و آمریکایی ها تلاش دارند حل بحران این کشور را منوط به پذیرش شرایط حضور آنها در عراق توسط دولت این کشور نمایند، اما به هر حال همه می دانند که نابودی تروریست ها تروریسم در منطقه خاورمیانه بدون ریشه کن کردن آنها از عراق امکان پذیر نمی باشد، به همین دلیل پس از رسیدن به راه حل سیاسی برای بحران سوریه تلاش ها برای قانع کردن آمریکایی ها به تغییر موضع خود نسبت به عراق دو چندان خواهد شد و پیش بینی می گردد برای اینکه امتیازی به آمریکایی ها داده شود ریشه کن کردن تروریست ها در سوریه توسط ارتش ونیروهای مردمی مورد حمایت ایران با پشتیبانی روسیه انجام شود و در مقابل در عراق توسط ارتش و نیروهای مردمی مورد حمایت ایران با پشتیبانی ائتلاف آمریکایی انجام گردد. و این عملیات می بایست همزمان و هماهنگ باشد تا تروریست ها راه فرار نداشته باشند به همین دلیل هم در حال حاضر بحث توسعه گروه چهار و یا پیوند خوردن ائتلاف غرب با گروه چهار مطرح می باشد تا عملیات بصورت کاملا هماهنگ انجام گردد.
     نکته ای که اینجا مطرح است نقش ترکیه در این میان می باشد. ترک ها تصور دارند که کشورهای همسو با آنها بدون در نظر گرفتن منافع آنها اقدام به زد و بند پشت پرده نموده اندو نقشی برای آنها متصور نشده اند در حالی که سالها است بر روند ماجراهای بوجود آمده در سوریه و عراق سرمایه گذاری می کنند و امیدوار بودند که مرزهای نفوذ خود را گسترش دهند. ماجرای سرنگونی هواپیمای روسیه و همچنین ورود به خاک عراق هم از همین جا نشات گرفته. در مصوبه اخیر شورای امنیت هم بصورت غیر مستقیم ترکیه هدف بود چرا که تنها کشوری که جبهه النصره و داعش می توانند از کانال آن بصورت غیر رسمی فعالیت اقتصادی داشته باشند ترکیه است و در صورت اعمال مصوبات شورای امنیت این کشور هدف تحریم های بین المللی قرار خواهد گرفت. به همین دلیل هم ترک ها با برقراری روابط سیاسی خود با اسرائیل تلاش دارند پای متضرر دیگر این جریان ها را به میان بکشند تا نقشی برای آنها در معادلات سیاسی جدید دیده شود. ولی به هر حال هم جامعه جهانی مجبور است در این بازی نقشی را برای ترکیه متصور گردد و هم ترکیه مجبور است با جامعه جهانی همکاری کند چرا که با شروع حمله به گروه های تروریستی این گروه ها راه فراری غیر از ترکیه نخواهند داشت و اگر ترکیه در ائتلاف جدید همکاری نکند این تروریست ها به ترکیه پناه خواهند برد و برای این کشور دردسرساز خواهند بود.
    به هر صورت می توان گفت جامعه جهانی دیگر طاقت ادامه روند موجود در منطقه خاورمیانه را ندارد و احساس خطر گسترش تروریسم جهانی همه را بر آن وا داشته تا به تکاپو بیافتند راهکاری برای این بحران ها پیدا کنند و همه مجبور خواهد بود به این سمت پیش بروند.

    موضوع:
    بحران سوریه (1800)
    برچسب:
    سوریه, ایران
    مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
    کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک