پخش زنده
    پرچم ایران

    ایران بعد از تحریم ها

    © Flickr/ Blondinrikard Fröberg
    ایران
    دریافت لینک کوتاه
    0 76254

    موفقیت در مذاکرات مربوط به برنامه ی هسته ای ایران ، به دور از هر شک و تردیدی ، تاثیر جدی بر اقتصاد ملی ، منطقه ای و بین المللی می گذارد.

    کارشناسانی که در پرسش و پاسخ های Sputnik Persian  شرکت داشتند ، معتقدند که اکنون می توان گفت چه کسی بیشتر از دیگران سود می برد.

    به عقیده ی سجاد طائری ، مقاله نویس سیاسی سایت تحلیلی — اطلاعاتی iranianpolicy.net،  در کنار ایران ، کشورهای اتحادیه اروپا و همچنین جنوب شرقی آسیا از جمله ی ذینفعان اصلی هستند که به منابع تکمیلی انرژی و  بازار بزرگ جدید راه می یابند:

    در خصوص نفت ایران. بر اساس اطلاعات آژانس خبری "irib" ، از آنجا که تحریم های غربی در ارتباط با صادرات نفت ایران به قوت خود باقیست، ایران بیش از 20 میلیون بشکه نفت خام را در نفت کش ها نگه می دارد که در لنگرگاه های بنادر ایرانی قرار دارند. برخی از تحلیل گران معتقدند که نفت های موجود در تانکرها به متقاضیان  بلافاصله پس از دستیابی به توافق مربوط به  برنامه ی هسته ای در مذاکرات با قدرت های جهانی فرستاده می شود ، در نتیجه ی توافقی که تحریم های اقتصادی در ارتباط با ایران به طور مرحله ای لغو خواهد شد. بر اساس اطلاعات پژوهشکده ی Thomson Reuters، در ماه گذشته 14 نفت کش در لنگرگاه قرار داشتند که 9 عدد از آنها به طور کامل از نفت خام پرشده و بقیه تقریبا 60 درصد نفت داشتند. غیر از این، ایران محل نگه داری نفت را در چین کرایه کرده که در آن نفت ایرانی ذخیره می شود.

    تنها توافق با " گروه 5+1 " مانده است. اطلاعات تجاری حاکی از آن است که فعلا بهای نفت در انتظار راه حل اولیه مربوط به برنامه هسته ای ایران به کاهش قیمت خود ادامه می دهد و ممکن است با بستن توافق تحریم ها سبک تر شده و " طلای سیاه " ایرانی بیشتری به بازار جهانی وارد شود. ضمنا در جامعه ی کارشناسی ایرانی این نظر وجود دارد که لغو تحریم ها تاثیر حیاتی بر اقتصاد جمهوری اسلامی ایران دارد اما بر منطقه تاثیرگذار نیست. فاکتورهای دیگری آنرا مشخص می کنند که بهای نفت هم به آنها وابسته است. رضا حجت شمامی ، عضو هیات تحریریه موسسه مطالعات ایران و اوراسیا می گوید:

    ایران ضمن آماده شدن برای لغو تحریم ها به طور فعال گزینه های صادرات گاز طبیعی را نیز بررسی می کند. در پاییز سال گذشته در نیویورک در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ، رئیس جمهور ایران حسن روحانی به همتای اتریشی خود هاینش فیشر گفت که در زمینه ی درگیری گازی روسیه و اوکراین که ممکن است دلیلی برای وقفه در ارسال گاز روسیه به اتحادیه اروپا شود ، ایران " منبع قابل اعتماد گاز" خود را که پتاسیل بالایی هم دارد به اروپا پیشنهاد می دهد. رئیس جمهور ایران گفت: " ما آماده ایم این مسیر را برای ارسال گاز طبیعی به اروپا از طریق اتریش فراهم کنیم. "

     معاون وزیر نفت ایران علی ماجدی هم در خصوص آمادگی ایران برای ارسال گاز به اروپا در تابستان سال 2014 گفته بود. با احتساب به اینکه اروپا سعی دارد، منابع دریافت انرژی خود را متنوع کند ، ایران ممکن است بخشی از تقاضای گاز کشورهای این قاره را تامین نماید. آقای ماجدی اطلاع داد که اروپاییان با ایرانی ها مسیر های گوناگون ارسال گاز ایرانی به کشورهای اروپایی را بحث وبررسی می کنند. معاون وزیر گفت: پس از تضعیف تحریم های یکجانبه در ارتباط با تهران ، ایران  و شرکای اروپایی باید راه های حل این مشکلات را مشخص نمایند.

     به عقیده ی کارشناسان ،علی رغم اینکه ایران توانایی صادرات گاز خود را توسعه نداده است، پتانسیل رشد استخراج گاز در این کشورحائز اهمیت است: تا سال 2020 به 250 میلیارد متر مکعب می رسد که باعث می شود ایران در سال تا 35 میلیارد متر مکعب گاز صادر نماید. بروکسل بی توجه از کنار این حساب ها رد نشد. بلژیک از مدت ها پیش در جستجوی جایگزینی برای گاز روسی است که یک سوم تقاضای اتحادیه ی اروپا را در این محصول تامین نماید. (163 میلیارد متر مکعب در سال 2013). اما حوادث اوکراین و تحریم های اروپایی آمریکایی علیه روسیه جستجوی منابع جدید هیدروکربنی را تسریع بخشید. در اجلاس اتحادیه ی اروپا خاطر نشان کردند که ایران در زمره ی اولویت های اصلی به عنوان یکی از اقدامات میانه مدت است که به کاهش وابستگی گاز ارسالی از روسیه کمک می کند. گاز ایرانی می تواند به راحتی به اروپا ارسال شود. اگر که تقاضایش باشد.

    بر اساس تجزیه و تحلیل کارشناسان در ایجاد شرایط برای ارسال گسترده گاز ایرانی به اروپا تا 8 سال از لحظه ی لغوتحریم هاعلیه ایران  زمان نیاز است. با حمل و نقل نفت ، مسائل به شدت راحت تر می شوند. اما راه حل های سیاسی نیز لازم است. و بدان معنی است که همه چیز دوباره به زمان موکول خواهد شد…

    به احتمال زیاد ایران در آینده ای نزدیک نمی تواند به عنوان جایگزین مطمئن روسیه در ارسال انرژی باشد. اما در میانه مدت، همه چیز به اوضاع در جهان ، شرایط در خاور میانه و خاور نزدیک که اهمیت زیادی دارد و جابه جایی نیروها در ایران که سیاست خارجی و داخلی تهران وابسته ی آن است، بستگی خواهد داشت.

    بنابراین با توجه به اطلاعات اخیر مربوط به امکان صادرات نفت و گاز ایران به اروپا ، شاید می توان آنرا همانند بخشی از یک بازی ظریف و دشوار برای هنرپیشه های فراوانش در صحنه ی جهانی بررسی کرد. آمریکایی ها نمی خواهند اجازه دهند که ایران و روسیه به هم نزدیک شوند ، اتحادیه اروپا در خصوص متنوع کردن منابع سوختی خود می اندیشد و ایران سعی دارد تحریم ها را که شرایط نامطلوبی برایش ایجاد کرده ، لغو کند.     

    مقررات ارسال کامنتبحث و مناظره
    کامنت از طریق فیسبوککامنت از طریق اسپوتنیک