ثبت نام با موفقیت انجام شد!
لطفاً لینک ارسال شده به ایمیل را دنبال کنید

پاشنه اشیل نیروی هوایی آمریکا

© AP Photo / Staff Sgt. Chris Thornbury / U.S. Air Forceآمریکا، ترکیه را به طور قطعی از برنامه‌ اف۳۵ کنار گذاشت
آمریکا، ترکیه را به طور قطعی از برنامه‌ اف۳۵ کنار گذاشت - اسپوتنیک ایران, 1920, 25.11.2021
هنگام تهاجم به حریم هوایی روسیه یا چین، هواپیماهای آمریکایی با چه مشکلی مواجه خواهند شد؟
اسپوتنیک - ایالات متحده قدرتمندترین نیروی های مسلح دارد: نیروی هوایی، نیروی دریایی، ارتش و تفنگداران دریایی. در نیروی هوایی آن بدون در نظر گرفتن هواپیماهای بدون سرنشین، بیش از 13000 فروند هواپیما و هلیکوپتر قرار دارند و نقش تعیین کننده در عملیات نظامی پنتاگون در سراسر جهان با نیروی هوایی آمریکاست.
استراتژی استاندارد کسب برتری هوایی، وارد کردن حداکثر آسیب به دشمن با هواپیماهای ضربتی و سلاح های دقیق و تنها پس از آن وارد کردن نیروی زمینی به نبرد است. پیاده نظام و تانک ها اغلب فقط برای تصرف ویرانه های دودآلود وارد عمل می شوند. با این حال، کارشناسان موسسه هادسن معتقدند که این امر با روسیه یا چین کارساز نخواهد بود.
همه چیز به وضعیت هواپیماهای سوخت رسان بستگی دارد که بدون آنها جنگنده ها و بمب افکن ها نمی توانند در فواصل طولانی پرواز و حمله کنند. و در درگیری با کشورهایی دارای قلمروهای وسیع، این امر به ویژه از اهمیت حیاتی برخوردار است.
در گزارش موسسه هادسن آمده است: "به مدت سه دهه پس از جنگ سرد، هواپیماهای تانکر در سراسر جهان در عملیات‌های حفظ صلح و عملیات نظامی فعالیت می‌کردند. از آن زمان تا کنون ، ناوگان تانکرهای هوایی از 701 به 473 فروند کاهش یافته و بار روی آنها افزایش یافته است."
در واقع امروزه تمام هواپیماهای سوخت رسان باید مورد استفاده قرار گیرند. در صورت جنگ با چین یا روسیه، ذخیره نداریم. دشمن از این ضعف آگاه است و فعالانه از آن استفاده خواهد کرد. در نتیجه، نیروی هوایی ایالات متحده ممکن است در میدان نبرد ناکارآمد شود.
مشکلات تعویض
کمبود تانکرهای پرنده تنها مشکل نیست. میانگین سنی KC-10 Extender وKC-135 Stratotanker 52 سال است. و اگر KC-10 Extender در سال 1981 پذیرفته شد و هنوز توان خود را تمام نکرده است، پس اکثر KC-135 Stratotanker ها از سال 1954 تا 1965 تولید شده اند و زمان ارسال آنها برای قراضه فرا رسیده است.
در سال 2001، پنتاگون برنامه ای را برای توسعه سه نوع جدید تانکر هوایی راه اندازی کرد. برای جایگزینی KC-135، قرار بود 179 وسیله نقلیه از پروژه های امیدوار کننده KC-X و KC-Y ساخته شود. برای ارسال KC-10 به قراضه، آنها قرار بود تا سال 2040 تولید انبوه KC-Z را آغاز کنند. با این حال، مشکلات به وجود آمد.
قرارداد پروژه KC-X در سال 2011 توسط شرکت بوئینگ دریافت شد. این شرکت تانکر پگاسوس KC-46 را بر اساس هواپیمای مسافربری بوئینگ -767 توسعه داد. این هواپیما مطابق مشخصات فنی رسمی 95 تن سوخت حمل می کند - تقریباً دو برابر KC-135. این هواپیما مجهز به فناوری مدرن است. برای مثال، اپراتورها عینک‌های سه بعدی مخصوصی دارند تا سوخت‌گیری در هوا را آسان‌تر کنند.
اما معلوم شد که واقعیت چندان درخشان نیست. رسانه ها می گویند هواپیماهای جدید قابل اعتماد نیستند. خلبانان از نصب ضعیف تجهیزات داخل هواپیما شکایت داشتند که در اثر کوچکترین لرزش به شدت می لرزیدند. آنها حتی حاضر نشدند با KC-46 Pegasus به آسمان بروند و این تعجب آور نیست: واحدهای جدا شده از پایه ها می توانند تراز هواپیما را مختل کنند و این امر ممکن است سبب حادثه هوایی شود.
پنتاگون 55 میلیون دلار برای رفع کاستی ها اختصاص داد. تحویل پگاسوس به نیروی هوایی حداقل تا سال 2024 به تعویق افتاد. البته این موضوع بر زمان اتمام پروژه های KC-Y و KC-Z تاثیر می گذارد.
کشف یک هدف "نامرئی"
کارشناسان موسسه هادسن همچنین بر ساخت فرودگاه های اضافی در منطقه اقیانوس های هند و آرام برای قبول هواپیماهای سنگین و ذخیره سوخت اصرار دارند. محاسبات حاکی است: اگر سالانه از 400 تا 600 میلیون دلار برای این کار هزینه کنید، تا سال 2040 تعداد پروازهای هواپیماهای سوخت رسان دو برابر می شود که به جنگ فرضی با چین کمک زیادی می کند. در غیر این صورت، نیروی هوایی آمریکا بیش از دوازده فرودگاه مناسب نخواهد داشت. عملیات نظامی در جایی در خاورمیانه است که در آن می توانید در آسمان متحدان به یک بمب افکن سوخت بدهید یک چیز و تامین پرواز ها از نظر سوخت در اعماق قلمرو یک کشور بزرگ – چیز دیگری است.
باید در نظر داشت که روسیه و چین دفاع هوایی قوی دارند. هواپیماهای سوخت رسان هدف آسانی برای سامانه های موشکی ضد هوایی هستند. روسیه دارای اس-400 با برد 400 کیلومتر و رهگیرهای میگ-31 است که می تواند موشک R-33 را در فاصله ای تا 300 کیلومتر مورد اصابت قرار دهد. علاوه بر این، نحوه استفاده از هواپیماهای سوخت رسان در ارتباط با جنگنده های نسل پنجم F-22 و F-35 هنوز مشخص نیست. سوخت گیری هواپیمای "نامرئی" در هوا کاملاً آن را قابل دید می کند و پدافند هوایی دشمن می تواند دو یا حتی سه هدف را همزمان با یک شلیک از بین ببرد.
در ایالات متحده، تانکرهای هوایی رادارگریز، از جمله تانکرهای بدون سرنشین، در حال توسعه هستند. با این حال، زمانی که آنها به طور دسته جمعی به خدمت خواهند رفت، معلوم نیست. به هر حال، گزارش موسسه هادسن به وضوح نشان می دهد که نیروی هوایی ایالات متحده پاشنه آشیل خود را دارد.
نوار خبری
0
ابتدا جدیدها ابتدا قدیمی ها
loader
پخش زنده
Заголовок открываемого материала
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала