ثبت نام با موفقیت انجام شد!
لطفاً لینک ارسال شده به ایمیل را دنبال کنید
گزارش و تحلیل

اسرائیل 70 سال پیش کجا، اسرائیل الآن کجا

CC0 / Pixabay / اسرائیل 70 سال پیش کجا، اسرائیل الآن کجا
اسرائیل 70 سال پیش کجا، اسرائیل الآن کجا - اسپوتنیک ایران, 1920, 05.05.2021
دو روز دیگر روز جهانی قدس است و طبیعتا جا دارد که سخنی از شرایط مردم مظلوم فلسطین داشته باشیم که چون انسان بودند مجبور شدند تاوان گناه دیگران را بدهند.

در حالی که در بسیاری از کشورهای جهان مخصوصا کشورهای اروپایی یهودی ها با بدترین برخوردهای غیر انسانی مواجه بودند مردم فلسطین درب خانه های خود را برای آنها باز کردند و به آنها اجازه دادند تا بدون هیچ دغدغه ای مانند دیگر انسان هایی که در آن سرزمین زندگی می کردند زندگی کنند.

کلا در آن منطقه یعنی منطقه شامات که شامل فلسطین و لبنان و سوریه و اردن می شود برای قرن های متمادی محل سکونت اقوام از ادیان و طوایف و مذاهب مختلف با صلح و خرمی بود اما همین که پای اروپایی ها مخصوصا انگلیسی ها به آنجا باز شد کینه و دشمنی و تفرقه میان ملت ها و مذاهب اوج گرفت و همه به جان هم افتادند.

بی دلیل هم نیست که همیشه می گویند سیاست انگلیسی ها مبنی بر تفرقه انداختن و حکومت کردن است.

یورش نظامیان اسرائیلی به مسجدالاقصی در اورشلیم  - اسپوتنیک ایران, 1920, 01.05.2021
یورش نظامیان اسرائیلی به مسجدالاقصی در اورشلیم

انگلیسی ها حتی قبایل مختلف منطقه که سالیان سال با هم با صلح و صفا زندگی می کردند را هم به جان هم انداختند.

در این زمینه نمی توان انکار کرد که مجامع صهیونیستی هم فعال بودند و از کانال انگلیسی ها به این دشمنی ها دامن می زدند.

در بسیاری از موارد همان سازمان های امنیتی صهیونیستی که بعدها تشکیلات جاسوسی اسرائیل را تشکیل دادند حتی اقدام به کشتن برخی یهودیان کردند تا گناه را گردن فلسطینی ها بیاندازند و درگیری و جنگ میان آنها راه بیاندازند.

اما اگر به تاریخ نگاه کنیم می بینیم که صهیونیست ها از کانال یهودی های موسوم به یهودی های دونما در حکومت عثمانی نفوذ کرده بودند و شرایط را به گونه ای که سیاست آنها می خواست پیش برده بودند، کما اینکه از سوی دیگر هم در انگلیس و هم در آلمان وهم در دیگر کشورهای اروپایی نفوذ بالایی پیدا کرده بودند و قبل از جنگ جهانی اول توافق های محرمانه انجام داده بودند.

حتی مشاهده می کنیم در آن زمان در جزیره عرب هم نفوذی هایشان کنار شریف حسین قرار داشتند (لورانس عرب) و هم کنار ملک عبد العزیز (جنرال ویلیام شکسپیر).

وقتی هم کمال اتاتورک فرماندهی نیروهای عثمانی در شامات را عهده دار شد علیرغم موفقیت هایش در جنگ با انگلیسی ها در تنگه های دردنیل و بسفور و بر علیه روسیه در قفقاز ولی به یکباره از جنگ در شامات منصرف شد و دربار عثمانی را متقاعد کرد که مصالحه کند و مناطق عربی را که فلسطین هم شامل آنها می شد را رها کند.

امری که تا به امروز برای همه مورد ابهام است، چون همین ماجرا در نهایت موجب فروپاشی امپراتوری عثمانی و آخرین خلافت اسلامی شد و بسیاری از اسلامگراهای ترکیه امروزه اتاتورک را متهم به همکاری با انگلیس و یهودی ها می کنند.

به هر صورت در چنین شرایطی مشاهده می کنیم که انگلیس زمینه تاسیس دولت اسرائیل را برای یهودی ها فراهم می کند و زیر همه توافقات اش با دیگر رهبران عرب در آن زمان (شریف حسین و ملک عبد العزیز) میزند.

جالب اینکه حتی دو متحد عرب خود را به جان هم می اندازد تا هیچ کدام به فکر فلسطین نباشند.

ناآرامی ها در اورشلیم + ویدئو - اسپوتنیک ایران, 1920, 23.04.2021
ناآرامی ها در اورشلیم + ویدئو

و بعد از آن هم که همه می دانند چه شد.

پس از تشکیل دولت اسرائیل در سال 1948 سیلی از یهودیان ثروتمند، حرفه ای، و تحصیل کرده از اقصی نقاط جهان به فلسطین هجوم بردند و با حضور اینها وبه پشتوانه نفوذ وسیع سیاسی یهودیان در سرتاسر جهان، توقع می رفت اسرائیل به یکباره به یک قطب قدرت اقتصادی و نظامی در منطقه و جهان تبدیل گردد.

این در حالی است که امروزه اسرائیل پس از 70 سال هنوز بدون کمک اقتصادی و نظامی آمریکا و اروپا نمی تواند به تنهایی روی پای خود بایستند.

ساختاری که در آن زمان حکومت را در اسرائیل به دست گرفت، حزب کارگر، ساختاری سوسیالیستی داشت و به همین دلیل هم زندگی برای یهودیان در اسرائیل بسیار مناسب می بود.

البته آنهایی که به زندگی سوسیالیستی وفق معاییر دینی و مذهبی خودشان معتقد بودند.

شاید بتوان گفت یکی از نقاط قدرت اسرائیل در مقابل اعراب هم همین نکته بود، اینکه یهودی ها با ایمان به تاسیس کشور خود و زندگی بر اساس معاییر دینی و مذهبی شان به همه چیز قانع بودند و برای همه چیز می جنگیدند.

در مقابل ارتش های اعراب علیرغم اینکه بسیاری از مردم به حقانیت ملت فلسطین و ضرورت حمایت از مظلومیت آنها باور داشتند، ولی برای قدرت رهبران خود می جنگیدند.

یعنی عملا رهبران کشورهای عربی هر کدام به دنبال آن بودند که نام خود را پر آوازه کنند و رهبری اعراب را به دست بگیرند و جریان فلسطین بهانه ای برای این هدفشان بود.

یکی از اتفاقاتی که بعد از انقلاب اسلامی در ایران رخ داد این بود که برای اولین بار یک ایدئولوژی متقابل با ایدئولوژی حاکم بر اسرائیل ظهور کرد، و این ایدئولوژی نشان داد که می تواند اسرائیل را شکست دهد، اسرائیلی که طی شش روز توانسته بود همه ارتش های معظم اعراب را شکست دهد.

تأسیسات اتمی دیمونا در  اسرائیل  - اسپوتنیک ایران, 1920, 22.04.2021
انفجار در نزدیکی تأسیسات اتمی اسرائیل + فیلم

همچنین می توان گفت تعیین آخرین روز جمعه ماه مبارک رمضان به عنوان روز قدس هم نکته ظریف دیگری بود که در آن زمان بسیاری متوجه بهانه یا دلیل اش نبودند اما ظاهرا امام خمینی (ره) متوجه بود روزی می رسد که دست بسیاری از همین اعراب که مدعی حمایت از آرمان فلسطین هستند رو می شود و مشخص می شود که آنها به جای ملت فلسطین دستشان با اسرائیل در یک دست است وتلاش می کنند که آرمان فلسطین را محو کنند و خوب این مناسبت به همه یاد آوری می کند که قبله اول مسلمانان کجا است و هنوز در اشغال می باشد.

اما نکته مهم تر اینکه امروزه می توانیم به وضوح مشاهده کنیم شرایط داخلی اسرائیل هم نسبت به زمان تاسیس آن به شدت تغییر کرده.

آن شرایط که در آن زمان برای زندگی بی توقع و اشتراکی در اسرائیل وجود داشت جای خود را به زندگی های اشرافی و پر توقع داده امری که روز به روز اسرائیل را به سمت نابودی می کشاند، همین که طی پنج انتخابات آنها موفق نشده اند دولت با ثبات تشکیل دهند کافی است تا آدم متوجه شود شرایط آنجا از چه قرار است.

اینکه نخست وزیر متهم به فساد است و حاضر می باشد برای بقای خودش همه آرمان ها را قربانی کند کافی است تا متوجه شد دیگر چیزی به عنوان آرمان اسرائیل وجود ندارد و خوب وقتی نتانیاهو اینگونه فکر و رفتار می کند دیگر از دیگران چه توقعی است.

همچنین شرایط اجتماعی و اقتصادی درون اسرائیل آنقدر سخت شده که بسیاری از یهودیان که از اقصی نقاط جهان به اسرائیل مهاجرت کرده اند به کشورهای مبدأ خود برگشته اند، آنهایی هم که مانده اند چاره ای ندارند.

در زمینه امنیت هم که رسیدن یک موشک مقاومت به دیمونا کافی است تا همه را متوجه کند دیگر چیزی به نام امنیت وجود ندارد، جبهه مقاومت نیاز ندارد که بمب اتم یا تسلیحات کشتار جمعی داشته باشد، همین که یکی از اهداف و یا مراکز تولید تسلیحات کشتار جمعی درون اسرائیل را هدف قرار دهد کافی است تا کل اسرائیل نابود شود و فاجعه جدیدی بوجود آید.

دیگر اسرائیل آن اسرائیل هفتاد سال پیش نیست و علیرغم همه تلاش ها در حال خود خوری می باشد.

نوار خبری
0
ابتدا جدیدها ابتدا قدیمی ها
loader
پخش زنده
Заголовок открываемого материала
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала