ثبت نام با موفقیت انجام شد!
لطفاً لینک ارسال شده به ایمیل را دنبال کنید
گزارش و تحلیل

چین و ایران: دو کفه ترازوی عملگرایی

© Fotolia / SebraСтатуя богини правосудия Фемиды
Статуя богини правосудия Фемиды - اسپوتنیک ایران
در حال حاضر همکوششی چین و ایران شکل مجموعه‌ای از منافع متقابل اقتصادی، نظامی، و سیاسی را دارا می باشد. لازم به یادآوری است که حتی ساموئل هانتینگتون گفته بود که «امکان نزدیکی تمدن‌های چینی و اسلامی وجود دارد» و به عنوان مثال همانا به تعامل چین و ایران اشاره کرد

علل این نزدیکی در یک نوع شباهت پیشرفت دو جامعه قرار دارد که با مسائل مدرنیزه سازی در آخر قرن 20 روبرو شدند. جمعیت 25 — 30 میلیونی مسلمانان در چین نیز به روند کشش متقابل مساعدت می کند. دو کشور فاقد مرز مشترکی هستند و از این رو دارای مسایل مرزی نیستند.

بنا به داده‌های غیر رسمی چین حتی در اواسط سال‌های 1980 به آموزش کارشناسان ایرانی در مؤسسات علمی خود پرداخت. دیرتر توافقی حاصل شد که مطابق آن چین در ساخت انستیتوی پژوهش های هسته ای اصفهان کمک رسانده و به ایران راکتور های هسته ای با ظرفیت صفر تحویل کرد که بعداً مانند مرکز پژوهشی اصفهان تحت تضمینات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفت. شاید زیر فشار واشنگتن پکن بار ها از همکاری با ایران در رشته نیروی اتمی خودداری کرد. در عین حال چین در زمینه فشار فزاینده آمریکا و متحدین اروپایشان در خصوص پرونده هسته ای ایران همواره از آن کشور از لحاظ دیپلماتیک پشتیبانی می کرد.

در 2014 مبادله کالا میان ایران و چین به بیش از 50 میلیارد دلار رسید. رشته اساسی تعامل تجاری اقتصادی دو کشور رشته نفت و گاز است، با این حال چین و ایران در رشته نظامی نیز مجدانه همکاری می کنند. چین از تحویل دهندگان عمده تکنیک نظامی به ایران است. آمریکا بارها شرکت های چینی موجود در خاک ایران را بخاطر صدور تجهیزات جهت تولید یا آزمایش تکنیک نظامی تحریم کرده است ولی این اقدام ها تنها سبب نزدیکی بیشتر چین و ایران می شد.

از نقطه نظر رهبری جمهوری خلق چین، ایران پیشتاز منطقه ای است و وضعیت جغرافیایی آن از اهمیت استراتژیکی برخوردار بوده و روابط اقتصادی با آن دارای اهمیت بالا برای چین است. رشته‌های اساسی همکاری دو کشور — نفت و گاز، فروش اسلحه، کمک‌های چین در انرژتیک اتمی است که چین تا سال 1997 فعالانه به ایران واگزار می کرد. این امر هم قابل توجه است که روابط چین و ایران از بسیاری لحاظ به برکت تطابق نظر ها در مورد سیستم بین‌المللی کنونی و پایبندی به ایده جهان چند قطبی و برخورد منفی به همه گونه تجلیات عظمت طلبی و توسل به زور و پیروی از اصل عدم مداخله در امور داخلی کشور های مستقل با موفقیت توسعه و تعمیق می شوند. دیالوگ سیاسی چین و ایران تنها به فرمت دو‌جانبه محدود نبوده و در چارچوب سازمان های بین‌المللی اوپک و همکاری شانگ های ادامه می یابد.

تعمیق روابط با چین برای ایران به معنای داشتن یک متحد در میان کشور های عمده جهان و جلب سرمایه‌گذاری ها در اقتصاد خود است. بخاطر موقعیت بحرانی پیرامون پرونده هسته ای ایران این نکات مثبت از اهمیت بیشتری برخوردار می شوند. ایران در ممانعت از تصویب قرار های منفی در شورای امنیت سازمان ملل متحد به چین و روسیه امید بسته است.

نوار خبری
0
ابتدا جدیدها ابتدا قدیمی ها
loader
پخش زنده
Заголовок открываемого материала
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала